Ο Μητσοτάκης γαυγίζει για το έωλο 3,5% αλλά νιαούριζε για το 4,5% επί Σαμαρά

Σε ανένδοτο κατά της κυβέρνησης επιχειρεί να μετατρέψει η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα σενάρια για διατήρηση των πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% για μετά το 2018, υποβαθμίζοντας πλήρως τη σημασία της ελάφρυνσης του χρέους με την ενεργοποίηση των βραχυπρόθεσμων μέτρων, τα οποία “κλείδωσαν” δίχως περαιτέρω δεσμεύσεις από την πλευρά της Ελλάδας στο Eurogroup.

Αφήνοντας κατά μέρος πως το επίμαχο θέμα βρίσκεται ακόμα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και η διατήρησή τους επί δεκαετίας αποτελεί τη θέση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, η Πειραιώς εμφανίζει τη διατήρηση των πλεονασμάτων ως ειλημμένη απόφαση, εγκαλώντας την κυβέρνηση για αποδοχή της λιτότητας διαρκείας.

Πέραν του γεγονότος ότι τα όποια πλεονάσματα αποφασιστούν θα αναθεωρηθούν νομοτελειακά προς τα κάτω με την ενεργοποίηση των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος στα μέσα του 2018, η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη προκαλεί ένα εύλογο ερώτημα.

Ο ίδιος ως υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης επί κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου προχώρησε σε απολύσεις στο Δημόσιο και μισθολογικές περικοπές για να επιτευχθεί ο στόχος του υπογεγραμμένου μνημονίου για 3% πρωτογενές πλεόνασμα το 2015!

Συγκεκριμένα, η συμφωνία της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ προέβλεπε πρωτογενή πλεονάσματα το 2015 3% του ΑΕΠ, για το 2016 4,2% του ΑΕΠ, για το 2017 και το 2018 4,5% του ΑΕΠ, ενώ στην ίδια βάση βρισκόταν η διαπραγμάτευση και για τα πλεονάσματα που θα καλούνταν να τηρήσει η χώρα για τα επόμενα έτη.

Τότε βεβαίως η χώρα δεν δεσμευόταν σε αιώνια λιτότητα αλλά τελούσε στους ρυθμούς του success story…

Αντ’ αυτού ωστόσο στο Μοσχάτο υψώνουν τη ρομφαία της Συμφωνίας Αλήθειας, ευελπιστώντας σε επαναδιαπραγμάτευση και μοιράζοντας αφειδώς υποσχέσεις για φοροελαφρύνσεις από τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων που θα πετύχει η ΝΔ ως κυβέρνηση. Ας βρουν το λάθος εκεί στη ΝΔ και ας αναπροσαρμόσουν λίγο την αντιπολιτευτική τους ρητορική…