Το νυχτερινό τηλεφώνημα: Πώς ο Νετανιάχου έπεισε τον Τραμπ να πλήξει την καρδιά της Τεχεράνης

Μια απόρρητη επικοινωνία μέσω ασφαλούς γραμμής, που πραγματοποιήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου μεταξύ του Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Ντόναλντ Τραμπ, αποκάλυψε τις ακριβείς συντεταγμένες μιας συνάντησης την οποία οι δύο ηγέτες έκριναν ως μια «πολύ ιδανική ευκαιρία για να προσπεράσουν».

Ο πόλεμος που μετασχημάτισε τη Μέση Ανατολή ξεκίνησε με αυτή την κρίσιμη τηλεφωνική συνδιάλεξη ανάμεσα στον Ισραηλινό Πρωθυπουργό και τον Αμερικανό Πρόεδρο.

Συνομιλώντας από την ασφαλή αίθουσα επιχειρήσεων του Λευκού Οίκου (Situation Room), ο Νετανιάχου παρουσίασε στον Πρόεδρο μια πληροφορία που άλλαξε τα δεδομένα: ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αλί Χαμενεΐ, και σύσσωμη η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία του, ήταν προγραμματισμένο να συγκεντρωθούν σε μία συγκεκριμένη τοποθεσία στην Τεχεράνη το επόμενο πρωί του Σαββάτου 28/02.

Αυτό το «παράθυρο ευκαιρίας» λειτούργησε ως ο καταλύτης για την κοινή στρατιωτική επιχείρηση ΗΠΑ και Ισραήλ, η οποία ξεκίνησε πριν από μόλις πέντε ημέρες.

Ενώ ο Τραμπ στάθμιζε τις επιλογές του επί μήνες, η πιθανότητα να εξαρθρωθεί η ηγεσία του ιρανικού καθεστώτος με ένα χειρουργικό πλήγμα ήταν μια ευκαιρία που ο ίδιος και ο Νετανιάχου δεν ήταν διατεθειμένοι να χάσουν, μετατοπίζοντας τη στρατηγική από την προσεκτική διπλωματία στην επίθεση πλήρους κλίμακας.

Η διαδικασία λήψης αποφάσεων

Η πορεία προς τον πόλεμο περιελάμβανε εντατικό συντονισμό μεταξύ Ιερουσαλήμ και Ουάσιγκτον, με αξιωματούχους να αποκαλύπτουν ότι ο Τραμπ και ο Νετανιάχου συνομίλησαν τουλάχιστον 15 φορές τους δύο μήνες που προηγήθηκαν του πλήγματος.

Είναι ενδιαφέρον ότι ισραηλινές πηγές αφήνουν να εννοηθεί πως ο Τραμπ πίεζε ουσιαστικά για μια επίθεση νωρίτερα, εντός του Ιανουαρίου, αλλά ο Νετανιάχου ζήτησε καθυστέρηση προκειμένου να διασφαλιστεί ότι όλες οι πληροφορίες και οι επιχειρησιακές παράμετροι ήταν πλήρως ευθυγραμμισμένες.

Η κλήση της 23ης Φεβρουαρίου επέσπευσε τα πάντα.

Μετά το τηλεφώνημα, ο Τραμπ έδωσε εντολή στη CIA να διασταυρώσει τις πληροφορίες των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών.

Μέχρι την Πέμπτη 26/02, όταν η CIA επιβεβαίωσε ότι «όλοι αυτοί οι άνθρωποι θα βρίσκονταν όντως μαζί», ο Πρόεδρος είχε πειστεί.

Παρά το γεγονός ότι ήταν προσηλωμένος στην ομιλία του για την Κατάσταση του Έθνους νωρίτερα εκείνη την εβδομάδα, ο Τραμπ έστρεψε την προσοχή του εξ ολοκλήρου στην αποστολή, αφότου οι σύμβουλοί του επιβεβαίωσαν ότι μια διπλωματική συμφωνία ήταν αδύνατη.

Η αποτυχία της διπλωματίας

Ενώ ο στρατιωτικός σχεδιασμός βρισκόταν σε εξέλιξη, οι απεσταλμένοι του Τραμπ, Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ, βρίσκονταν στη Γενεύη επιχειρώντας έναν τελευταίο γύρο διαπραγματεύσεων με τους Ιρανούς.

Η αναφορά τους προς τον Πρόεδρο αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα για τη διπλωματία.

«Αν αποφασίσετε ότι θέλετε να προχωρήσετε διπλωματικά, θα πιέσουμε και θα πολεμήσουμε για να πετύχουμε μια συμφωνία, αλλά αυτοί οι άνθρωποι μας έδειξαν ότι δεν είναι έτοιμοι για μια συμφωνία που θα σας ικανοποιούσε», φέρεται να είπε ο Κούσνερ στον Τραμπ.

Με τη διπλωματική οδό επισήμως νεκρή και τις πληροφορίες επιβεβαιωμένες, ο Τραμπ έδωσε την τελική εντολή εκτέλεσης στις 3.38 μ.μ. (ώρα Ανατολικής Ακτής) την Παρασκευή 27/02.

Έντεκα ώρες αργότερα, οι πρώτες βόμβες έπεσαν στην Τεχεράνη, ξεκινώντας αυτό που ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο χαρακτήρισε ως μια κίνηση για «μέγιστη επιτυχία» κατά της ιρανικής απειλής.

Γιατί επιταχύνθηκε το χρονοδιάγραμμα

Ένας σημαντικός παράγοντας για την ταχεία κλιμάκωση ήταν η ασφάλεια των προσωπικοτήτων της ιρανικής αντιπολίτευσης.

Ισραηλινοί αξιωματούχοι φέρεται να ενημέρωσαν τον Τραμπ ότι προστάτευαν ηγέτες όπως ο Ρεζά Παχλαβί σε ασφαλή κρησφύγετα, αλλά το καθεστώς βρισκόταν στα πρόθυρα του να τους εντοπίσει και να τους εξοντώσει.

Ο Νετανιάχου υποστήριξε ότι έπρεπε να δράσουν αμέσως για να σώσουν αυτούς τους δυνητικούς μελλοντικούς ηγέτες και να εκμεταλλευτούν τη σπάνια συγκέντρωση της τρέχουσας ηγεσίας του καθεστώτος.

Αυτή η επείγουσα ανάγκη εξηγεί γιατί η κυβέρνηση δεν αφιέρωσε εβδομάδες για να προετοιμάσει την κοινή γνώμη για τον πόλεμο, επιλέγοντας αντίθετα να αδράξει τη «μοναδική ευκαιρία» που παρουσίασε η συνάντηση του πρωινού του Σαββάτου.

Καθώς ο πόλεμος εισέρχεται στη δεύτερη εβδομάδα του, ο συντονισμός μεταξύ των δύο ηγετών παραμένει η ραχοκοκαλιά της εκστρατείας για την οριστική διάλυση του ιρανικού άξονα.