Ένα καθεστώς σε αποσύνθεση: Γιατί η οικονομία του Ιράν βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης

Εσωτερικά έγγραφα του Ιράν υποδηλώνουν ότι οι πολεμικές ζημιές ενδέχεται να αγγίξουν το ιλιγγιώδες ποσό του ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων, με την Κεντρική Τράπεζα να προειδοποιεί ότι η ανασυγκρότηση θα διαρκέσει περισσότερο από μία δεκαετία.

Η πραγματική κλίμακα της οικονομικής καταστροφής που υπέστη το Ιράν κατά την πρόσφατη στρατιωτική επιχείρηση των 40 ημερών έρχεται επιτέλους στο φως, και τα νούμερα είναι καταστροφικά.

Ενώ η ιρανική κυβέρνηση κάνει λόγο επισήμως για ζημιές ύψους 270 δισεκατομμυρίων δολαρίων, εσωτερικές αναφορές δείχνουν ότι το πραγματικό ποσό κυμαίνεται πιθανότατα μεταξύ 300 δισεκατομμυρίων και ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων.

Αυτή η οικονομική ερείπωση είναι τόσο βαθιά, που η Κεντρική Τράπεζα του Ιράν προειδοποίησε τον Πρόεδρο Πεζεσκιάν ότι θα απαιτηθούν τουλάχιστον 12 χρόνια για να επανέλθει το έθνος στην προπολεμική του κατάσταση.

Η καρδιά της ιρανικής οικονομίας, ο ενεργειακός της τομέας, αποτέλεσε τον κύριο στόχο πληγμάτων ακριβείας.

Οι επιθέσεις σε οκτώ μεγάλες πετροχημικές εγκαταστάσεις παρέλυσαν ουσιαστικά το 85% της εξαγωγικής ικανότητας της χώρας στον συγκεκριμένο κλάδο.

Πρόκειται για ένα κρίσιμο πλήγμα, καθώς τα πετροχημικά αντιπροσωπεύουν σχεδόν το ήμισυ όλων των μη πετρελαϊκών εξαγωγών, παρέχοντας το σκληρό νόμισμα που είναι απαραίτητο για την εισαγωγή τροφίμων και φαρμάκων.

Με αυτές τις εγκαταστάσεις εκτός λειτουργίας, ο οικονομικός «πνεύμονας» του καθεστώτος αποκόπτεται.

Επιπλέον, οι ζημιές μόνο στις ενεργειακές υποδομές θα μπορούσαν να αγγίξουν τα 19 δισεκατομμύρια δολάρια, με σημαντικές μονάδες, όπως το διυλιστήριο του κοιτάσματος φυσικού αερίου Νότιο Παρς, να έχουν υποστεί βαριά πλήγματα.

Η κρίση επιδεινώνεται από μια επικείμενη καταστροφή στα κοιτάσματα πετρελαίου.

Λόγω του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού, το Ιράν αδυνατεί να εξάγει το αργό πετρέλαιό του.

Δορυφορικά δεδομένα υποδηλώνουν ότι οι ιρανικές δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαίου είναι ήδη γεμάτες κατά 51%.

Οι αναλυτές προβλέπουν ότι σε περίπου 16 ημέρες η αποθηκευτική ικανότητα θα φτάσει στο μέγιστο όριο.

Σε εκείνο το σημείο, το καθεστώς θα αναγκαστεί να διακόψει τις διαδικασίες γεώτρησης και εξόρυξης, μια κίνηση που ενέχει τον κίνδυνο πρόκλησης μόνιμης, μη αναστρέψιμης βλάβης στην πίεση και την ακεραιότητα των πετρελαιοπηγών.

Το ανθρώπινο κόστος είναι εξίσου ζοφερό, με περίπου 12 εκατομμύρια θέσεις εργασίας -σχεδόν το ήμισυ του εργατικού δυναμικού του Ιράν- να κινδυνεύουν πλέον να χαθούν, καθώς οι εθνικές υποδομές καταρρέουν και ο πληθωρισμός εκτινάσσεται προς το 69%.