Οι Τούρκοι υπό πίεση και η Ανατολική Μεσόγειος «βράζει»

Της Ντάνα Λεβί

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται σαφώς ότι ο υπό σύσφιξη άξονας μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου δεν αποτελεί ένα παροδικό διπλωματικό επεισόδιο, αλλά την απαρχή μιας νέας περιφερειακής πραγματικότητας – μιας πραγματικότητας που συνιστά ένα ουσιαστικό αντίβαρο απέναντί της.

Συνεπώς, η τουρκική πίεση δεν αποτελεί επιχείρημα κατά της συμμαχίας· είναι μια ακούσια αναγνώριση της σημασίας της.

Η εξασθένηση του Ιράν και το κενό που έχει προκύψει μετά τον όρκο του Οκτωβρίου οδήγησαν σε σύγκρουση δύο περιφερειακών δυνάμεων που μάχονται για την ηγεμονία στη Μέση Ανατολή.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Τουρκία έβλεπε το Ισραήλ να αιμορραγεί και να εξαντλείται σε αμέτρητα μέτωπα, θεωρώντας το απροετοίμαστο για μια αντιπαράθεση με την τουρκική ισχύ, όμως πρόσφατα κάτι άρχισε να κλονίζει την τουρκική αυτοπεποίθηση.

Αυτό το «κάτι» είναι η στρατηγική συμμαχία μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου.

Αυτό που ξεκίνησε ως ανταλλαγή τεχνογνωσίας και οικονομική και στρατιωτική συνεργασία, εξελίχθηκε τους τελευταίους μήνες σε έναν βαθύ και δεσμευτικό σύνδεσμο – όχι μόνο ως έκφραση μιας αναπτυσσόμενης φιλίας, αλλά και ως μια ενοποίηση απέναντι σε έναν κοινό εχθρό.

Οι Τούρκοι, από την πλευρά τους, αναγνωρίζουν την πρόκληση και αντιδρούν αναλόγως.

Η στρατηγική τους, όπως φαίνεται, είναι να υπονομεύσουν τη συμμαχία «ανοίγοντας τα μάτια των Ελλήνων» για τον κίνδυνο της σύμπλευσης με το Ισραήλ.

Στόχος είναι η απομόνωση του Ισραήλ από τους συμμάχους του και, εν συνεχεία, η κυριαρχία.

Την περασμένη εβδομάδα, τα σημάδια αυτής της τακτικής έγιναν ακόμη πιο ξεκάθαρα.

Την Τετάρτη, για παράδειγμα, η Γενί Σαφάκ, η εφημερίδα που πρόσκειται στο κόμμα AKP του Ερντογάν, δημοσίευσε ένα άρθρο του Σερνούρ Γιασικάγια, ανώτερου ανταποκριτή διεθνών ειδήσεων της εφημερίδας.

Το άρθρο γράφτηκε στα αγγλικά και ισχυριζόταν ότι το Ισραήλ χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως «Δούρειο Ίππο» για να εξασθενήσει το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η αναφορά στην ελληνική μυθολογία και το γεγονός ότι το άρθρο συντάχθηκε στα αγγλικά δεν είναι τυχαία, καθώς το κείμενο δεν προοριζόταν για το τουρκικό κοινό.

Το άρθρο παραθέτει σοβαρές κατηγορίες. Ο Γιασικάγια ισχυρίζεται ότι το Ισραήλ όχι μόνο παρασύρει την Ευρώπη στο χάος που το ίδιο προκαλεί στη Μέση Ανατολή, αλλά επιχειρεί επίσης να αποδυναμώσει και να διαλύσει το ΝΑΤΟ.

Οι επιπτώσεις, γράφει ο ίδιος, είναι ότι η Ελλάδα εμφανίζεται ολοένα και περισσότερο ως το «προβληματικό παιδί της Ευρώπης», ενώ η Κύπρος («Νότια Κύπρος» κατά τη διατύπωσή του) πληρώνει το τίμημα της μετατροπής της σε ισραηλινή στρατιωτική βάση, δεχόμενη επιθέσεις με ιρανικούς πυραύλους και drones από τον Λίβανο.

Παράλληλα, ο Χακάν Φιντάν, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, παραχώρησε συνέντευξη αυτή την εβδομάδα προειδοποιώντας επίσης την Ελλάδα και την Κύπρο κατά της διατήρησης της συμμαχίας.

Η προσπάθεια εναντίωσης στην Τουρκία, δήλωσε, είναι μια επικίνδυνη πολιτική, και απείλησε ρητά: «Δεν θα φέρει εμπιστοσύνη, αλλά δυσπιστία, προβλήματα και πόλεμο».

Η ανάγκη του Ισραήλ για αυτή τη συμμαχία δεν οφείλεται στο ότι είναι πραγματικός φίλος των Ελλήνων, αλλά στο ότι το Ισραήλ προσπαθεί να στιγματίσει την Τουρκία ως εχθρό, καθώς δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς έναν αντίπαλο.

Επιπλέον, ο Φιντάν υποστήριξε ότι ούτε η Ελλάδα ούτε η «Ελληνοκυπριακή διοίκηση» (όρος που αποσκοπεί στην υποβάθμιση της κυπριακής κυριαρχίας στο νησί) χρειάζονται στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ – «η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και η “Ελληνοκυπριακή διοίκηση” έχει την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Δεν υπάρχει ανάγκη ή λογική για αυτή τη συμμαχία, ανέφερε.

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η απάντηση σε αυτά τα μηνύματα.

Το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, σε μια επίσημη ανακοίνωση που ελάχιστα κρύβει την απόλυτη απόρριψη, δήλωσε:

«Η Ελλάδα διαμορφώνει την εξωτερική της πολιτική ανεξάρτητα, δεν δέχεται οδηγίες και δεν οφείλει εξηγήσεις σε κανέναν».

Και η Κύπρος απέρριψε τις κατηγορίες. Ο Πρόεδρος της Κύπρου, Χριστοδουλίδης, δήλωσε σε συνέντευξή του στο Bloomberg ότι, αν και εκτοξεύτηκαν πύραυλοι κατά της Κύπρου, αυτοί δεν έπληξαν κυπριακό έδαφος αλλά τις ευρισκόμενες εκεί βρετανικές βάσεις.

Σύντομα το ΝΑΤΟ θα ανήκει στο παρελθόν και τα χέρια όλων θα είναι λυμένα.