«Ό,τι πετάει θα καταστραφεί»: Η κοινή στρατηγική ΗΠΑ-Ισραήλ για την απόλυτη αεροπορική υπεροχή

Στρατιωτικοί επιτελείς οριστικοποίησαν τον «καταμερισμό εργασίας» για ένα επικείμενο κοινό πλήγμα, εστιάζοντας στην πλήρη εξουδετέρωση της ιρανικής αεράμυνας και των «πόλεων» βαλλιστικών πυραύλων εντός των επόμενων 24 ωρών.

Καθώς η αντίστροφη μέτρηση των 24 ωρών για έναν ενδεχόμενο περιφερειακό πόλεμο κλιμακώνεται, στρατιωτικοί σχεδιαστές στην Ουάσιγκτον και την Ιερουσαλήμ φέρεται να οριστικοποίησαν έναν περίπλοκο «καταμερισμό εργασίας» για ένα μαζικό κοινό πλήγμα κατά του ιρανικού καθεστώτος.

Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι η επίθεση θεωρείται πλέον προεξοφλημένη, με τις δύο δυνάμεις να μετατοπίζουν το ενδιαφέρον τους πέρα από το πυρηνικό ζήτημα, προς την οριστική εξάλειψη της ιρανικής βαλλιστικής απειλής.

Ενώ πρόσφατες διαρροές άφηναν να εννοηθούν διπλωματικές τριβές, οι αναλυτές πιστεύουν πλέον ότι επρόκειτο για εσκεμμένες παραπλανήσεις με στόχο τη σύγχυση του εχθρού, την ώρα που ανώτατοι αξιωματικοί και των δύο εθνών μελετούσαν επί εβδομάδες αεροπορικούς χάρτες και δεδομένα πληροφοριών.

Ο στόχος δεν είναι πλέον ο απλός περιορισμός, αλλά ένα μετασχηματιστικό πλήγμα που θα μπορούσε ενδεχομένως να αποσταθεροποιήσει το καθεστώς και να ανοίξει το δρόμο για μια νέα εποχή στη Μέση Ανατολή.

Ο διαχωρισμός των στόχων

Πρωταρχικός και κατεπείγων στόχος της επιχείρησης είναι η πλήρης εξουδετέρωση των συστημάτων αεράμυνας του Ιράν.

Με την εγκαθίδρυση άμεσης αεροπορικής υπεροχής, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ σκοπεύουν να δημιουργήσουν έναν «ασφαλή διάδρομο» για επαναλαμβανόμενα κύματα βαρέων βομβαρδιστικών.

«Ό,τι πετάει θα καταστραφεί», σύμφωνα με στρατηγικές εκτιμήσεις.

Σε αυτή τη συντονισμένη προσπάθεια, το Ισραήλ αναμένεται να επικεντρωθεί στους βαλλιστικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς που αποτελούν άμεση απειλή για τα πληθυσμιακά του κέντρα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναλάβουν την ευθύνη για τους πυραύλους μέσου και μικρού βεληνεκούς που απειλούν τις αμερικανικές δυνάμεις στον Περσικό Κόλπο και τους περιφερειακούς συμμάχους.

Πέρα από τα σιλό πυραύλων, η κοινή δύναμη στοχεύει στον ναυτικό στόλο του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε απόπειρα κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ.

Ενώ προηγούμενα πλήγματα εστιάζονταν στην επιφάνεια, η επικείμενη επιχείρηση αναμένεται να αξιοποιήσει την αμερικανική τεχνολογία βομβών «διάτρησης οχυρώσεων» (bunker-buster) για να διεισδύσει στις βαθιές υπόγειες «πυραυλικές πόλεις», τις οποίες το καθεστώς κατασκεύαζε επί δεκαετίες.

Ο ειδικός Δρ Ραζ Ζιμτ σημειώνει ότι, αν και οι πυρηνικές εγκαταστάσεις στη Νατάνζ και το Φορντό αποτελούν επί του παρόντος δευτερεύουσα προτεραιότητα, η ικανότητα πλήγματος σε μεγάλο βάθος υπό το έδαφος θα αποτελέσει ένα κρίσιμο ψυχολογικό και στρατιωτικό πλήγμα.

Αποσταθεροποίηση του καθεστώτος

Βασικό συστατικό της στρατηγικής αποτελεί η μετάβαση από την απλή στρατιωτική καταστροφή στην πολιτική αποσταθεροποίηση.

Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι ο μόνος τρόπος για να «κλονιστεί» πραγματικά το καθεστώς είναι μέσω ενός πλήγματος «αποκεφαλισμού» που θα στοχεύει στα ανώτατα κλιμάκια της ιρανικής ηγεσίας, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ.

«Αν δεν σκοτώσεις τον Χαμενεΐ και δεν κάνεις αυτό που κάναμε στις πρώτες ώρες προηγούμενων επιχειρήσεων, δεν θα υπονομεύσεις το καθεστώς», εξηγεί ο Ζιμτ.

Στόχος είναι η δημιουργία ενός κενού ηγεσίας που θα εμπόδιζε το καθεστώς να καταστείλει αποτελεσματικά τα εκατομμύρια οργισμένων πολιτών, οι οποίοι ενδέχεται να επιστρέψουν στους δρόμους μόλις εξασθενήσει ο στρατιωτικός μηχανισμός.

Παράλληλα, η άμυνα των μετόπισθεν του Ισραήλ ενισχύεται από έναν διεθνή συνασπισμό. Σε αντίθεση με τον «Πόλεμο των 12 Ημερών» του προηγούμενου έτους, αυτή τη φορά οι ευρωπαϊκές και οι γειτονικές περιφερειακές χώρες έχουν ισχυρό κίνητρο να συμμετάσχουν στις αναχαιτίσεις.

Ο συντονισμός για την αεράμυνα βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο όλων των εποχών, με το Ισραήλ να ζητά από τις ΗΠΑ την περαιτέρω ενίσχυση της πυραυλικής ασπίδας πριν από τις πρώτες ομοβροντίες.

Καθώς το παράθυρο της διπλωματίας κλείνει επίσημα, το μήνυμα τόσο από την Ιερουσαλήμ όσο και από την Ουάσιγκτον είναι ότι ο καιρός της «εξαπάτησης» τελείωσε, οι στόχοι έχουν κλειδώσει και η απάντηση θα είναι τέτοιας κλίμακας που η ιρανική ηγεσία δεν φαντάστηκε ποτέ.