Βανς εναντίον Ρούμπιο: Μέσα στη μάχη του Λευκού Οίκου για το Ισραήλ, το Ιράν και το 2028

Ο Τζέι Ντι Βανς και ο Μάρκο Ρούμπιο τραβούν προς αντίθετες κατευθύνσεις όσον αφορά το Ιράν και το Ισραήλ, εκθέτοντας ένα βαθύ ρεπουμπλικανικό σχίσμα με μεγάλα διακυβεύματα για τη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ και το 2028.

Ο Λευκός Οίκος επιμένει ότι δεν υπάρχει απόσταση μεταξύ τους. Η πραγματικότητα αφηγείται μια διαφορετική ιστορία.

Πίσω από τις προσεκτικά διατυπωμένες δηλώσεις περί «πλήρους ενότητας» στην Ουάσιγκτον, δύο από τις ισχυρότερες προσωπικότητες της κυβέρνησης Τραμπ τραβούν προς έντονα διαφορετικές κατευθύνσεις στο πιο σημαντικό ερώτημα εξωτερικής πολιτικής της εποχής μας: τι οφείλει η Αμερική στο Ισραήλ και τι είναι διατεθειμένη να δώσει στο Ιράν.

Ο Αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς και ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο θεωρούνται και οι δύο ως πιθανοί διάδοχοι του Προέδρου Τραμπ και αποτελούν προϊόντα ισχυρών, ανταγωνιστικών ακροατηρίων εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.

Αυτός ο ανταγωνισμός εξελίσσεται τώρα σε πραγματικό χρόνο, με διακύβευμα την ασφάλεια του Ισραήλ.

Ο Βανς επιτέθηκε με δριμύτητα στους Ισραηλινούς επικριτές της προκαταρκτικής συμφωνίας ΗΠΑ-Ιράν και άφησε να εννοηθεί ότι οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί πολιτικών υποδομών στη Βηρυτό, που είχαν ως στόχο την εξασθένηση της Χεζμπολάχ, υπονόμευαν τις ειρηνευτικές προσπάθειες υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Αποκάλυψε επίσης ότι οι ΗΠΑ κάλεσαν έναν Ιρανό αξιωματούχο πληροφοριών να υπηρετήσει ως σύνδεσμος αποτροπής σύγκρουσης με το Πεντάγωνο στο Κατάρ, και παρουσίασε το Ιράν ως έναν δυνητικό εταίρο σε μια συναλλακτική συμφωνία που θα επέτρεπε στην Αμερική να στρέψει ξανά τη στρατηγική της προσοχή στην Κίνα.

Σε συνέντευξή του στους New York Times, ο Βανς επέκρινε τους Ισραηλινούς υπουργούς Μπεν Γκβιρ και Σμότριτς για την αντίθεσή τους στο Μνημόνιο Συνεργασίας με το Ιράν και τις εκκλήσεις τους για κλιμάκωση στον Λίβανο, λέγοντας:

«Είστε μια χώρα εννέα εκατομμυρίων ανθρώπων και δεν μπορείτε απλά να βασίζεστε στις σκοτωμούς ως μέσο για την επίλυση κάθε προβλήματος εθνικής ασφάλειας που αντιμετωπίζετε».

Ο Ρούμπιο έχει λάβει την αντίθετη θέση. Ενώ ο Βανς συναντιόταν με Ιρανούς στην Ελβετία, ο Ρούμπιο ταξίδευε στον Κόλπο για να καθησυχάσει τους συμμάχους που είχαν θορυβηθεί από αυτό που θεωρούν ως υπερβολικές παραχωρήσεις προς την Τεχεράνη, υπερασπιζόμενος επανειλημμένα τη στρατιωτική εκστρατεία του Ισραήλ στον Λίβανο ως δικαιολογημένη απάντηση στις επιθέσεις της Χεζμπολάχ.

Όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει την κριτική του Βανς προς το Ισραήλ, ο Ρούμπιο απέφυγε να απαντήσει απευθείας, προτού εξιστορήσει μια επίθεση της Χεζμπολάχ σε ισραηλινό σημείο ελέγχου νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, αφήνοντας την αντίθεση να μιλήσει από μόνη της.

Το πιο έντονο σημείο τριβής είναι ο Λίβανος. Ένας «πυρήνας αποτροπής σύγκρουσης» στο μέτωπο του Λιβάνου, με μεσολάβηση των ΗΠΑ, περιλαμβάνει το Ιράν μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Κατάρ, το Πακιστάν και τον ίδιο τον Λίβανο, αλλά όχι το Ισραήλ, μια κίνηση που το στρατόπεδο του Ρούμπιο θεωρεί ως μια επικίνδυνη παραχώρηση επιρροής στην Τεχεράνη σε ένα θέατρο επιχειρήσεων όπου ο ίδιος προσπαθούσε να οικοδομήσει ένα πλαίσιο ελεύθερο από την ιρανική παρουσία.

Το ίδιο το Μνημόνιο Συνεργασίας είναι επίσης αξιοσημείωτα σιωπηλό όσον αφορά το πυραυλικό πρόγραμμα του Ιράν, έναν από τους δεδηλωμένους στόχους της κυβέρνησης Τραμπ στην αρχή της σύγκρουσης, ένα κενό που τα γεράκια στο περιβάλλον του Ρούμπιο βλέπουν ως μια δομική αποτυχία την οποία αποδέχτηκε ο Βανς στη βιασύνη του να κλείσει μια συμφωνία.

Ο Λευκός Οίκος δεν αναγνωρίζει το σχίσμα.

Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Άννα Κέλι δήλωσε ότι «υπάρχει μόνο ένα στρατόπεδο, και αυτό είναι το στρατόπεδο του Προέδρου Τραμπ», ενώ ένας εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απέρριψε τις συζητήσεις περί σχίσματος Βανς-Ρούμπιο ως ένα «τετριμμένο και ψευδές αφήγημα».

Οι αναλυτές δεν πείθονται. Ο Μάικλ Ρούμπιν από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Επιχειρήσεων (AEI) δήλωσε ότι ο Ρούμπιο και ο Βανς αντιπροσωπεύουν «διαφορετικές τάσεις» στον πυρήνα τους.

Ο ένας είναι ο απομονωτιστής του «Πρώτα η Αμερική», πρόθυμος να κάνει business με την Τεχεράνη· ο άλλος είναι το γεράκι της Γερουσίας που έχτισε την καριέρα του αντιμετωπίζοντας το Ιράν, τη Ρωσία και την Κούβα.

Για το Ισραήλ, το ερώτημα είναι ποια τάση θα επικρατήσει.

Εάν η διπλωματική αρχιτεκτονική του Βανς αντέξει, η Ιερουσαλήμ ενδέχεται να βρεθεί εγκλωβισμένη ανάμεσα σε έναν Λευκό Οίκο που απαιτεί αυτοσυγκράτηση και σε ένα Ιράν στο οποίο παραχωρήθηκε μια νομιμοποίηση που δεν κέρδισε στο πεδίο της μάχης.

Εάν καταρρεύσει, ο Ρούμπιο θα είναι σε θέση να πει ότι το είχε προβλέψει και να αναδομήσει μια ρεπουμπλικανική εξωτερική πολιτική που θέτει τη συμμαχία με το Ισραήλ ξανά στο επίκεντρό της.

Η κούρσα για το 2028 έχει ήδη ξεκινήσει. Και η Μέση Ανατολή είναι η πρώτη της εσωκομματική κάλπη.