Ιερουσαλήμ: Ιουδαίοι διαμαρτύρονται γιατί δεν επιτρέπεται για λόγους ασφαλείας να προσευχηθούν στο Δυτικό Τείχος

Ένα κύμα αγανάκτησης σαρώνει την ιουδαϊκή κοινότητα της Ιερουσαλήμ, μετά την απόφαση της Αστυνομίας να περιορίσει την πρόσβαση στο Δυτικό Τείχος (Western Wall / HaKotel HaMa’aravi ή Τείχος των Δακρύων) και το Όρος του Ναού, επιτρέποντας παράλληλα περιορισμένες χριστιανικές λειτουργίες στον Ναό της Αναστάσεως.

Η κίνηση αυτή καταγράφεται ενώ το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια συνεχή και άνευ προηγουμένου εναέρια εκστρατεία από το Ιράν.

Επικαλούμενη τους κανονισμούς της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου, η Αστυνομία του Ισραήλ απαγόρευσε τις συναθροίσεις άνω των 50 ατόμων σε περιοχές που στερούνται επαρκών ενισχυμένων καταφυγίων.

Βάσει αυτών των κατευθυντήριων γραμμών, η πλατεία του Δυτικού Τείχους, ένας αχανής ανοιχτός χώρος όπου προσεύχονται οι Εβραίοι, εκκενώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους πιστούς.

Ταυτόχρονα, οι Αρχές απαγόρευσαν την είσοδο στο συγκρότημα του Όρους του Ναού.

Ωστόσο, η απόφαση να επιτραπεί η είσοδος περιορισμένου αριθμού Χριστιανών πιστών στον Ναό της Αναστάσεως πυροδότησε κατηγορίες για «δύο μέτρα και δύο σταθμά».

Ισραηλινοί κάτοικοι, ιδιαίτερα όσοι προετοιμάζονται για την επερχόμενη εορτή του Πάσχα (Πεσάχ), υποστηρίζουν ότι εάν οι κίνδυνοι ασφαλείας επιτρέπουν την περιορισμένη χριστιανική λειτουργία, θα πρέπει να υπάρξουν ανάλογες προβλέψεις και για την ιουδαϊκή προσευχή στους ιερότερους τόπους του έθνους.

Ιερουσαλήμ: Τέλος στην «κόκκινη γραμμή»

Το τρέχον κλίμα ασφαλείας σηματοδοτεί μια ριζική απομάκρυνση από προηγούμενες αναμετρήσεις με την Τεχεράνη.

Κατά την προγενέστερη φάση της ιρανικής σύγκρουσης (Επιχείρηση Αμ Κελαβί), η ισραηλινή πρωτεύουσα παρέμενε σε μεγάλο βαθμό εκτός των κύριων ζωνών πληγμάτων.

Ωστόσο, στην τρέχουσα εκστρατεία με την ονομασία «Επιχείρηση Βρυχηθμός του Λέοντος» (Σααγκάτ ΧαΑρί), στην Ιερουσαλήμ έχουν ήδη ηχήσει πάνω από 40 σειρήνες.

Στρατιωτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι το Ιράν εγκατέλειψε τους προηγούμενους δισταγμούς του σχετικά με την Ιερή Πόλη.

Πύραυλοι κατευθύνονται πλέον προς την Παλιά Πόλη, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Τεχεράνη είναι διατεθειμένη να ρισκάρει ένα άμεσο πλήγμα ακόμη και στο ίδιο το Όρος του Ναού.

Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα προκαλούσε πιθανότατα διπλωματική θύελλα, δημιουργώντας ανεπανόρθωτες τριβές μεταξύ του Ιράν και του αραβικού κόσμου, κυρίως με την Ιορδανία.

Ειδικοί προειδοποιούν ότι, σε περίπτωση πλήγματος στο Όρος, το Ιράν θα επιχειρούσε σχεδόν βέβαια να μετακυλήσει την ευθύνη στο Ισραήλ για να αποφύγει τις περιφερειακές αντιδράσεις.

Η αντιπαράθεση για το Όρος του Ναού

Οι περιορισμοί συνάντησαν επιπλέον αντιδράσεις από ομάδες «Πιστών του Όρους του Ναού».

Οι ακτιβιστές αυτοί, που επιδιώκουν την είσοδο στο σημείο όπου κάποτε δέσποζαν οι Ιεροί Ναοί, υποστηρίζουν ότι η ηγεσία ασφαλείας στοχοποιεί άδικα την ιουδαϊκή πρόσβαση.

Η κίνηση αυτή συνεχίζεται παρά την πάγια θέση της Αρχιραβινείας του Ισραήλ, η οποία διατηρεί την άποψη ότι η ανάβαση στο Όρος του Ναού απαγορεύεται αυστηρά από τον Ιουδαϊκό Νόμο (Αλαχά) επί του παρόντος.

Ενώ η απόφαση της Ραβινείας παρέχει τη θρησκευτική βάση για το status quo, οι ακτιβιστές ισχυρίζονται ότι το κλείσιμο που βασίζεται σε πολιτικούς λόγους και λόγους ασφαλείας είναι αδικαιολόγητο, δεδομένου του μερικού ανοίγματος των χριστιανικών μνημείων.

Μια πόλη υπό πίεση

Καθώς πλησιάζει η εορτή του Πάσχα, η ένταση μεταξύ θρησκευτικής αναγκαιότητας και φυσικής ασφάλειας παραμένει τεταμένη.

Με την ιρανική απειλή να εξελίσσεται σε καθημερινή πραγματικότητα για τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ, ο «Βρυχηθμός του Λέοντος» έχει μετατρέψει την πρωτεύουσα σε κύριο μέτωπο, αφήνοντας κάθε γωνιά της πόλης, ιερή ή κοσμική, εκτεθειμένη στο οπλοστάσιο της Τεχεράνης.

Δυτικό Τείχος (Western Wall / HaKotel HaMa’aravi): Αυτή είναι η επίσημη ονομασία που χρησιμοποιούν οι Εβραίοι. Ονομάζεται «Δυτικό» επειδή αποτελεί το εναπομείναν τμήμα του δυτικού τοίχου αντιστήριξης της αυλής του Δεύτερου Ναού της Ιερουσαλήμ, ο οποίος καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 70 μ.Χ. Για τον ιουδαϊσμό, είναι ο ιερότερος τόπος προσευχής, ακριβώς επειδή είναι το πλησιέστερο σημείο στο «Άγιο των Αγίων» (Kodesh HaKodashim) που βρισκόταν πάνω στον λόφο.

Τείχος των Δακρύων (Wailing Wall): Αυτός ο όρος επικράτησε κυρίως από τους Ευρωπαίους περιηγητές και τους Χριστιανούς. Προέρχεται από την εικόνα των Εβραίων πιστών που συγκεντρώνονταν εκεί επί αιώνες για να θρηνήσουν (να χύσουν δάκρυα) για την καταστροφή του Ναού τους και τη διασπορά του έθνους τους. Αν και ο όρος είναι παγκοσμίως γνωστός, πολλοί θρησκευόμενοι Εβραίοι προτιμούν το «Δυτικό Τείχος», θεωρώντας ότι το «Τείχος των Δακρύων» εμπεριέχει μια χροιά υποτίμησης ή εστιάζει μόνο στην οδύνη του παρελθόντος.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι το τείχος αυτό δεν ήταν μέρος του κυρίως ναού, αλλά ένας εξωτερικός τοίχος υποστήριξης του τεχνητού πλατώματος (του Όρους του Ναού) που δημιούργησε ο Ηρώδης ο Μέγας για να επεκτείνει το ιερό.

Τοποθεσία: Βρίσκεται στην Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ.

Σήμερα: Λειτουργεί ως ένας υπαίθριος συναγωγικός χώρος, χωρισμένος σε τμήματα για άνδρες και γυναίκες, όπου κυριαρχεί το έθιμο της τοποθέτησης γραπτών ευχών στις σχισμές των λίθων.