Οι δανειστές απαιτούν απελευθέρωση με νόμο των ομαδικών απολύσεων

Στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων μεταξύ Αθήνας και δανειστών επικρατεί το καυτό θέμα των ομαδικών απολύσεων, των συλλογικών συμβάσεων αλλά και του συνδικαλιστικού νόμου, θέματα που τέθηκαν και στις συζητήσεις της Τρίτης, αναζητώντας έναν κοινό τόπο.

Η διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών προς το παρόν είναι αγεφύρωτη.

Η ελληνική πλευρά έχει καλέσει για υπεράσπιση το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO) και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων, ενώ οι θεσμοί από την πλευρά τους ζητούν να συμμετάσχει στη διαπραγμάτευση ο ΟΟΣΑ και η Παγκόσμια Τράπεζα.

Η πλευρά των δανειστών ζητά την κατάργηση, με νόμο, του υπουργικού «βέτο» για τις ομαδικές απολύσεις, το οποίο έχει υποκατασταθεί από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας που εγκρίνει ή όχι τις απολύσεις.

Οι θεσμοί υποστηρίζουν πως πουθενά στην Ευρώπη, πλην της Ολλανδίας, δεν ασκείται βέτο για τις ομαδικές απολύσεις.

Η Αθήνα από την πλευρά της επιχειρηματολογεί λέγοντας πως στην Ελλάδα σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, βγαίνεις δύσκολα αλλά μπαίνεις και δύσκολα στην αγορά εργασίας και αυτό το αποδεικνύουν τα υψηλά ποσοστά μακροχρόνια ανέργων.

Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (ILO) αμφισβητεί την αξία των βέλτιστων πρακτικών, υπογραμμίζοντας πως μια «βέλτιστη πρακτική» στο Γερμανικό πλαίσιο εργασιακών σχέσεων ενδέχεται να μην είναι μεταβιβάσιμη σε διαφορετικές πραγματικότητες, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας.

Επί τάπητος θα τεθεί και πάλι το θέμα των «έξυπνων» και ευέλικτων συλλογικών συμβάσεων με βάση τις βέλτιστες πρακτικές που ισχύουν σε άλλες χώρες.

Πάντως οι θεσμοί εξακολουθούν να προβάλλουν σθεναρή αντίδραση ακόμα και στην παράταση που δόθηκε έως το τέλος του χρόνου στη μετενέργεια της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, καθώς θεωρούν πως οι συλλογικές συμβάσεις αποτελούν ισχυρό χαρτί έναντι των ατομικών.