Εκτός ελέγχου η Τουρκία – Αποκαλεί επίσημα τα Ίμια “τουρκικό έδαφος”

Χωρίς καμία διάθεση αποκλιμάκωσης της διαρκώς καλλιεργούμενης έντασης από την πλευρά της Άγκυρας, η Τουρκία κλιμακώνει τις λεκτικές προκλήσεις με αμφισβήτηση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας.

Τα Ιμια είναι τουρκικό έδαφος, δήλωσε την Τετάρτη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, απαντώντας γραπτώς σε ερώτηση που κατέθεσε άλλος Τούρκος βουλευτής σχετικά με το καθεστώς νησιών, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την εφημερίδα Millyet, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή του Ρεπουμπλικανικού κόμματος ο Τούρκος ΥΠΕΞ εμφανίστηκε προκλητικός, τονίζοντας ότι “αμφισβητούνται τα έγγραφα που περιγράφουν γεωγραφικά την πραγματική κατάσταση”.

“Δεν υπάρχει αλλαγή στην πολιτική μας όσον αφορά τα Ιμια. Τα Ιμια είναι τουρκικό έδαφος. Οσο κυβερνάει το AKP δεν έχει υπάρξει αλλαγή στο νομικό και de facto status των νησιών του Αιγαίου” ανέφερε ο Τσαβούσογλου.

Η προκλητική δήλωση του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας έρχεται ως συνέχεια στους ανυπόστατους ισχυρισμούς του αρχηγού της κεμαλικής αντιπολίτευσης του CHP Κιλιτσντάρογλου ότι δήθεν η Ελλάδα έχει… καταλάβει 18 νησιά του Αιγαίου.

Το ανησυχητικό με την δήλωση του Μεβλούτ Τσαβούσογλου πως τα Ίμια (σαν Καρντάκ τα αναφέρει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών) είναι δήθεν τουρκικό έδαφος είναι ότι η θέση αυτή καταγράφεται γραπτώς -δεν είναι δηλαδή απλώς μια λεκτική… υπερβολή- σε απάντηση ερώτησης Τούρκου βουλευτή του κεμαλικού CHP.

Ηχηρή απάντηση ΥΠΕΞ στους παραλογισμούς Τσαβούσογλου

«Η κυριαρχία της Ελλάδας επί των νησιών της στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων των Ιμίων, είναι αδιαμφισβήτητη και κατοχυρώνεται από το Διεθνές Δίκαιο» αναφέρει το υπουργείο Εξωτερικών απαντώντας στις δηλώσεις του Αχμέτ Τσαβούσογλου.

«Ανεύθυνες αναφορές περί του αντιθέτου είναι προκλητικές, καθότι το νομικό καθεστώς των νησιών και των βραχονησίδων του Αιγαίου είναι σαφές και έχει ρητώς καθοριστεί από σειρά Διεθνών Συμφωνιών του προηγούμενου αιώνα» σημειώνει το ΥΠΕΞ και προσθέτει:

«Όποιος αγνοεί αυτή τη διεθνή νομική πραγματικότητα δεν συμβάλλει στην εμπέδωση κανόνων καλής γειτονίας, αντίθετα τους υπονομεύει».