Η Αθήνα παρακολουθεί “στενά” τον “απρόβλεπτο” Ερντογάν μετά το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου

Σε στάση αναμονής βρίσκεται η Αθήνα μετά το τουρκικό δημοψήφισμα, με τις κεραίες ωστόσο τεντωμένες να παρακολουθούν τις κινήσεις του «νευρικού» γείτονα, γράφει ο Γιώργος Σκαφίδας στο κυριακάτικο “Έθνος” υπό τον τίτλο: “Ο ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΣ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Στάση αναμονής από την Αθήνα για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος”.

Το αποτέλεσμα του τουρκικού δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου (51,4% έναντι 48,6% υπέρ του «ναι») ερμηνεύεται ως προβληματικό στα καθ’ ημάς, υπό την έννοια ότι δεν στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα.

Ένα τόσο οριακό αποτέλεσμα, εάν μάλιστα συνδυαστεί με τις καταγγελίες για νοθεία, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να επιτείνει τη νευρικότητα ενός ήδη νευρικού ηγέτη όπως είναι ο Ερντογάν.

Η Αθήνα, συνεχίζει το δημοσίευμα του “Έθνους”, προσεγγίζει τις εξελίξεις προσεκτικά και με τρόπο μετρημένο, κρατώντας χαμηλούς τόνους και κάνοντας αναφορά μόνο σε ό,τι μας αφορά, μέσα στο πλαίσιο σεβασμού του διεθνούς δικαίου και των σχέσεων καλής γειτονίας.

Δεν θέλει, άλλωστε, σε καμία περίπτωση να δώσει αφορμές για σενάρια περί ελληνικής ανάμειξης στα εσωτερικά της Τουρκίας.

Από την άλλη, βέβαια, η ιστορία έχει δείξει ότι η Τουρκία έχει την τάση να εξάγει τα εσωτερικά της προβλήματα στους γείτονες.

Το αποτέλεσμα της 16ης Απριλίου ενδέχεται να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας περιόδου πολιτικής εσωστρέφειας για τον Ερντογάν.

Η εκλογική αποτυχία της σύμπραξης μεταξύ ΑΚΡ και εθνικιστών (ΜΗΡ) στο δημοψήφισμα αλλά και η κρίση στις τάξεις των εθνικιστών (που δείχνουν διασπασμένοι) θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν και σε μια διακριτική άμβλυνση της εθνικιστικής ρητορικής εκ μέρους του καθεστώτος.

Ο Ερντογάν, ωστόσο, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να πάρει πίσω ή να ξεχάσει όσα δήλωνε τους περασμένους μήνες περί Λωζάνης, ούτε φυσικά και τη θεωρία περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1990. Όλα αυτά βρίσκονται πλέον καταγεγραμμένα ως αξιώσεις.

Οι ενεργειακές εξελίξεις

Εκεί όπου όντως αναμένονται εξελίξεις το προσεχές διάστημα είναι στο μέτωπο Τουρκίας-EE αλλά και στο μέτωπο των ενεργειακών εξελίξεων στην Κύπρο.

Η εκτίμηση που υπάρχει στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες είναι ότι ο Ερντογάν «δεν έχει την πολυτέλεια» να διαρρήξει τους οικονομικούς του δεσμούς με την EE, καθώς μια τέτοια κίνηση θα τορπίλιζε τις προοπτικές ανάκαμψης της τουρκικής οικονομίας σε μια περίοδο μάλιστα έντονων οικονομικών κλυδωνισμών και προ βλημάτων για την Άγκυρα.

Στην Κύπρο, από την άλλη, το τουρκικό καθεστώς δείχνει τα δόντια του μέσα από ένα μπαράζ προκλήσεων (παράνομων στρατιωτικών ασκήσεων, σεισμογραφικών ερευνών και ανακοινώσεων-απειλών), αμφισβητώντας τα όρια της κυπριακής ΑΟΖ και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Λευκωσίας.

Με εφαλτήριο (και) την Κύπρο η Άγκυρα διεκδικεί ρόλο πρωταγωνιστικό στο ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Τούρκος πρόεδρος είναι ανησυχητικά απρόβλεπτος.

Μιλώντας στο «Έθνος της Κυριακής», ο αναλυτής Ιλχάν Τανίρ (του ιστότοπου washingtonhatti.com) υπογραμμίζει ότι ο Ερντογάν λαμβάνει αποφάσεις όχι με ευρεία ματιά, αλλά βασιζόμενος σε έναν πολύ στενό κύκλο συνεργατών (πράγμα που τον κάνει ακόμη πιο απρόβλεπτο).

Ο έμπειρος αναλυτής εκτιμάει, επίσης, ότι παρά τα όσα λέει δημοσίως η τουρκική κυβέρνηση, το πιο πιθανό είναι να έχουμε πρόωρες εκλογές στην Τουρκία πριν από το 2019, καταλήγει το δημοσίευμα του “Έθνους”.