Μάικλ Ρούμπιν: Είναι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ομοφυλόφιλος;

Η εμμονή του Ερντογάν με την ομοφυλοφιλία θυμίζει κρυφούς ομοφυλόφιλους που μισούν τον ίδιο τους τον εαυτό

Του Μάικλ Ρούμπιν στο Middle East Forum

Στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών στις 22 Σεπτεμβρίου 2026, ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε για τη Γάζα και τα συνήθη παράπονά του σχετικά με τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ, αλλά αφιέρωσε επίσης μεγάλο μέρος του χρόνου του στο παγκόσμιο βήμα για να καταδικάσει τα αυξανόμενα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+.

«Οι παγκόσμιες πολιτικές ουδετερότητας φύλου… έχουν μετατραπεί σε πολιορκία με στόχο αθώα παιδιά, παράλληλα με τον θεσμό της οικογένειας», δήλωσε.

Η ομιλία του πραγματοποιήθηκε εννέα ημέρες αφότου η κυβέρνησή του διέταξε μεσονύκτιες εφόδους στα γραφεία οργανώσεων για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ και του HIV σε ολόκληρη τη χώρα.

Αυτή η στοχευμένη καταστολή των Τούρκων ΛΟΑΤΚΙ+ έχει καταστεί σήμα κατατεθέν της διακυβέρνησης του Ερντογάν, αλλά τι είναι αυτό που την τροφοδοτεί;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η στάση του Ερντογάν έχει μεταβληθεί άρδην.

Σε μια συνεδρία ερωταπαντήσεων το 2002, ο Ερντογάν εμφανιζόταν συμπονετικός απέναντι στα δοκιμαζόμενα δικαιώματα των Τούρκων ΛΟΑΤΚΙ+.

Όταν ρωτήθηκε αν το κράτος θα έπρεπε να αναγνωρίσει τα δικαιώματα των γκέι Τούρκων, ο μελλοντικός πρωθυπουργός και πρόεδρος απάντησε ότι οι νόμοι έπρεπε να αναγνωρίσουν τους ΛΟΑΤΚΙ+ Τούρκους, τονίζοντας ότι δεν θεωρούσε απάνθρωπη τη μεταχείριση που έβλεπε να υφίστανται στην τηλεόραση.

Ως πρωθυπουργός, ο Ερντογάν αρχικά αγνόησε το ζήτημα. Ωστόσο, αφού 100.000 άνθρωποι συμμετείχαν στο ετήσιο Pride της Κωνσταντινούπολης το 2014, ο Ερντογάν απαγόρευσε την εκδήλωση το 2015, καθώς και κάθε επόμενο έτος.

Ακόμη κι όταν η τουρκική Αστυνομία επέτρεπε σε υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους να συγκεντρώνονται ανοιχτά στην Τουρκία και να χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης ως διαμετακομιστικό κόμβο, οι τουρκικές αστυνομικές δυνάμεις εκτόξευαν πλαστικές σφαίρες κατά της τουρκικής γκέι κοινότητας και των αλληλέγγυων σε αυτήν.

Στη θέση των εκδηλώσεων Pride, η κυβέρνηση Ερντογάν άρχισε να χορηγεί τις συγκεντρώσεις «Büyük Aile Buluşması» [«Μεγάλη Οικογενειακή Συνάντηση»] ξεκάθαρα ως αντι-ομοφυλοφιλικές εκδηλώσεις, προτρέποντας τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης να τις διαφημίζουν και να τις προωθούν δωρεάν.

Η κυβέρνησή του έχει φτάσει στο σημείο να προτείνει ακόμη και συνταγματική αναθεώρηση για το κλείσιμο όλων των ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεων.

Στις 20 Μαρτίου 2021, ο Ερντογάν, με προεδρικό διάταγμα, απέσυρε την Τουρκία από τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας -γνωστή ειρωνικά ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης- επικαλούμενος αντιρρήσεις για την έννοια της ισότητας των φύλων και τη ρητή νομιμοποίηση της ομοφυλοφιλίας.

Το τουρκικό κοινοβούλιο εξετάζει πλέον νόμους που θα ποινικοποιούν ρητά τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις και ενδέχεται να ποινικοποιήσουν ακόμη και τη δημοσιογραφική κάλυψη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας της Τουρκίας.

Το Ανώτατο Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης της Τουρκίας επιβάλλει πρόστιμα σε εταιρείες όπως το Netflix, το Amazon και η Disney επειδή προβάλλουν περιεχόμενο που το καθεστώς Ερντογάν θεωρεί «αντίθετο προς τις κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες και την τουρκική οικογενειακή δομή».

Ειρωνικά, ενώ η τουρκική κυβέρνηση αναστέλλει τη λειτουργία εκατοντάδων λογαριασμών στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης που ανήκουν σε ΛΟΑΤΚΙ+ ακτιβιστές ή συζητούν τα ζητήματά τους, οι στρατοί των διαδικτυακών τρολ του Ερντογάν φαίνονται εμμονικοί με την ομοφυλοφιλία και συχνά απειλούν τους επικριτές του καθεστώτος με ομοφυλοφιλικές πράξεις.

Ο ίδιος ο Ερντογάν, στο μεταξύ, εμφανίζεται όλο και πιο εμμονικός με την ομοφυλοφιλία. «ΛΟΑΤ — δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα», δήλωσε σε συνέδριο του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) πριν από πέντε χρόνια, παραλληλιζόμενος με την παρόμοια δήλωση του Ιρανού Προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Ο Ερντογάν έχει επανειλημμένα περιγράψει την ομοφυλοφιλία ως δυτική ή παγκοσμιοποιητική συνωμοσία κατά της Τουρκίας.

Στο Διεθνές Φόρουμ για την Οικογένεια στην Κωνσταντινούπολη, στις 23 Μαΐου 2025, περιέγραψε το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα ως μια μορφή φασισμού.

Πολλές χώρες καταστέλλουν την ομοφυλοφιλία, αλλά η εμμονή του Ερντογάν είναι αλλόκοτη.

Το ερώτημα που πρέπει να θέσουν οι αναλυτές είναι τι υποκινεί τη σκληρή γραμμή του Τούρκου ηγέτη.

Κανείς δεν μπορεί να μπει στο μυαλό του Ερντογάν, ούτε θέλει κανείς να μπει στην κρεβατοκάμαρά του.

Ο Τούρκος ηγέτης και η σύζυγός του, Εσρά, έχουν τέσσερα παιδιά.

Ωστόσο, η εμμονή που φαίνεται να έχει ο Ερντογάν με την ομοφυλοφιλία, καθώς και οι υπερβολές και τα ψεύδη του σχετικά με τον αντίκτυπό της στην κοινωνία, εντάσσονται σε ένα ευρύτερο μοτίβο στο οποίο οι κρυφοί ομοφυλόφιλοι καταλήγουν να γίνονται οι πιο καταπιεστικοί απέναντι στις κοινωνίες τις οποίες επιχειρούν να χειραγωγήσουν, αρνούμενοι την ίδια τους τη φύση.

Υπάρχει εκτενής βιβλιογραφία για το φαινόμενο.

Για παράδειγμα, μια μελέτη του 2012 στο Journal of Personality and Social Psychology διαπίστωσε ότι:

«Η ομοφοβία είναι πιο έντονη σε άτομα με μη αναγνωρισμένη έλξη προς το ίδιο φύλο, τα οποία μεγάλωσαν με αυταρχικούς γονείς που απαγόρευαν τέτοιες επιθυμίες».

Στη βιογραφία του για τον Τούρκο ηγέτη, ο αναλυτής του Ινστιτούτου της Ουάσινγκτον Σονέρ Τσαγαπτάι περιέγραψε την αυταρχική ανατροφή του Ερντογάν.

Ο συνερευνητής Ρίτσαρντ Ράιαν, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ, εξήγησε στο Scientific American: «Μερικές φορές οι άνθρωποι απειλούνται από τους γκέι και τις λεσβίες επειδή φοβούνται τις δικές τους παρορμήσεις· κατά κάποιον τρόπο, “όσο πιο έντονα διαμαρτύρονται, τόσο περισσότερο προδίδουν τις δικές τους επιθυμίες”».

Αν αυτή είναι η περίπτωση του Ερντογάν, δεν θα ήταν ο μόνος. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς την περίπτωση του Γιόζεφ Σάγιερ, ενός από τους κύριους συντάκτες του Συντάγματος της Ουγγαρίας το 2011, το οποίο περιέκοψε τα δικαιώματα των γκέι και όρισε τον γάμο αυστηρά ως ένωση μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας.

Ο Σάγιερ παραιτήθηκε αργότερα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όταν η Αστυνομία τον συνέλαβε να τρέπεται σε φυγή από ένα πάρτι αποκλειστικά για άνδρες.

Το 2013, ο Κιθ Ο’Μπράιεν, ο πιο υψηλόβαθμος Καθολικός ιερέας του Ηνωμένου Βασιλείου και πολέμιος του γάμου μεταξύ ομοφύλων, παραιτήθηκε επίσης από Αρχιεπίσκοπος μετά από αποκαλύψεις ότι επιδίωξε, αν δεν είχε κιόλας, σεξουαλική επαφή με ιερείς.

Μετά τον θάνατο του Αυστριακού ακροδεξιού ηγέτη Γιοργκ Χάιντερ, ο προστατευόμενός του Στέφαν Πέτσνερ ομολόγησε ότι οι δυο τους ήταν ζευγάρι.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο πρώην Διευθυντής του FBI Τζέι Έντγκαρ Χούβερ κατέστρεψε τις ζωές αντιπάλων του, πολλούς από τους οποίους κατηγόρησε για ομοφυλοφιλία, ενώ φερόταν να είναι ο ίδιος γκέι.

Όμως, ως ισλαμιστής, διαφέρει ο Ερντογάν;

Ίσως η πληρέστερη αναλογία, δεδομένης της βαρύτητας της ιδεολογίας του Τούρκου ηγέτη που είναι εμπνευσμένη από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, να είναι η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Όταν ο Αχμαντινετζάντ αρνήθηκε την ύπαρξη της ομοφυλοφιλίας στο Ιράν, δεν προσπάθησε μόνο να συγκαλύψει την ιρανική ιστορία, αλλά και το κοινό μυστικό πολλών σιιτικών ιερατικών σχολών και -αν πιστέψουμε τα προφίλ της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA)- του ίδιου του Ανώτατου Ηγέτη Μοτζταμπά Χαμενεΐ.

Το βέβαιο πάντως είναι ότι η ομοφυλοφιλία δεν ήταν ασυνήθιστη στο προ-νεωτερικό Ιράν και αντανακλάται ανάγλυφα στην περσική ποίηση και ζωγραφική.

Ειρωνικά, το έργο Shahedbazi dar Adabiyat-e Farsi [«Ο παιδεραστικός έρωτας στην περσική λογοτεχνία»] του Σιρούς Σαμισά υποδηλώνει ότι η προέλευση της ομοφυλοφιλίας στο Ιράν προήλθε από Τούρκους στρατιωτικούς αξιωματικούς που εισέβαλαν στη χώρα.

Ιρανοί bloggers συζητούν το γεγονός ότι η εν λόγω πρακτική ανθεί ιδιαίτερα στις θρησκευτικές πόλεις του Ιράν.

Ένας πρώην σπουδαστής ιερατικής σχολής περιέγραψε επίσης τις ομοφυλοφιλικές εμπειρίες που είχε σε ιερατική σχολή της Κουμ ως ευρέως διαδεδομένες. Και δεν ήταν ο μόνος.

Πράγματι, οι Ιρανοί αστειεύονται λέγοντας: «Στο Ιράν η παιδεραστία/σοδομία επισύρει τη θανατική ποινή. Στη θρησκευτική σχολή, επισύρει πτυχίο».

Ο Ιρακινός πολιτικός αναλυτής Μπασίρ αλ-Χουτζαϊμί προκάλεσε αντιδράσεις όταν δήλωσε στην ιρακινή τηλεόραση ότι η Νατζάφ έχει το υψηλότερο ποσοστό ομοφυλοφιλίας στο Ιράκ, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο λόγος ήταν οι ιερατικές της σχολές.

Άλλοι ήταν ακόμη πιο σαφείς σχετικά με την πρακτική αυτή στις σχολές.

Καθώς οι Ιρανοί διηγούνται αστεία… και ψιθυρίζουν για την εικαζόμενη ομοφυλοφιλία του ίδιου του Ανώτατου Ηγέτη του Ιράν, το ερώτημα μιας ψυχολογικής υπεραναπλήρωσης πλανάται πλέον εντονότατα.

Το ίδιο θα έπρεπε να συμβαίνει και στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Κανείς δεν γνωρίζει τι υπάρχει στο μυαλό, την καρδιά ή τους υπεράκτιους τραπεζικούς λογαριασμούς του Ερντογάν.

Κι αν ο Ερντογάν είναι γκέι, δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό.

Ωστόσο, ο συνδυασμός της αλλόκοτης εστίασης του Ερντογάν στην ομοφυλοφιλία και της φαινομενικής εμμονής των Τούρκων σχολιαστών με τις ομοφοβικές ύβρεις εγείρει το ερώτημα αν το μοτίβο συμπεριφοράς που έχει εισαγάγει ο Ερντογάν τον καθιστά περισσότερο έναν Τούρκο Γιόζεφ Σάγιερ παρά έναν ειλικρινή κοινωνικό αγωνιστή.