Συρία: Ισλαμιστές απήγαγαν Ελληνορθόδοξο κοσμηματοπώλη και ζητάνε λύτρα

Ο Αντιοχειανός Ελληνορθόδοξος κοσμηματοπώλης Μαχέρ Αλ-Σανκάρι (Maher Al-Sankari) παραμένει αιχμάλωτος για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα, μετά την απαγωγή του από ένοπλη ομάδα στη Συρία.

Οι απαγωγείς αξιώνουν υπέρογκο χρηματικό ποσό ως λύτρα για την απελευθέρωσή του, ενώ τοπικές πηγές και μέλη της χριστιανικής κοινότητας καταγγέλλουν τις μεταβατικές ισλαμιστικές Αρχές της χώρας για αδράνεια, υποστηρίζοντας ότι γνωρίζουν την ταυτότητα των δραστών χωρίς να προβαίνουν σε καμία ουσιαστική ενέργεια για τη σύλληψή τους.

Ο λογαριασμός Greco-Levantines World Wide έγραψε στο «Χ»:

«Η τζίζια επέστρεψε – πλέον εισπράττεται από απαγωγείς.

»Ο Αντιοχειανός Έλληνας Χριστιανός κοσμηματοπώλης Μαχέρ Αλ-Σανκάρι κρατείται αιχμάλωτος εδώ και δύο εβδομάδες.

»Οι απαγωγείς του απαιτούν τεράστια λύτρα, ενώ οι ισλαμιστικές Αρχές της Συρίας κατηγορούνται ότι γνωρίζουν την ταυτότητά τους και δεν κάνουν τίποτα.

»Διαφορετικοί ηγεμόνες, ο ίδιος εκβιασμός. Οι Χριστιανοί πληρώνουν το τίμημα».

Η τζίζια (ή τζίζγια, αραβικά: جِزْيَة) ήταν ο ειδικός κεφαλικός φόρος που υποχρεούνταν να καταβάλλουν οι μη μουσουλμάνοι υπήκοοι (γνωστοί ως ντιμί / dhimmi, δηλαδή «προστατευόμενοι», όπως Χριστιανοί και Ιουδαίοι) στις ισλαμικές επικράτειες και αυτοκρατορίες (π.χ. Χαλιφάτα, Οθωμανική Αυτοκρατορία).

Τα βασικά χαρακτηριστικά της ήταν:

Αντάλλαγμα προστασίας: Η καταβολή της τζίζια παρείχε στους μη μουσουλμάνους το δικαίωμα να ασκούν τη θρησκεία τους, να διατηρούν μια μορφή εσωτερικής κοινοτικής αυτονομίας και να προστατεύεται η ζωή, η περιουσία και η ελευθερία τους από το ισλαμικό κράτος.

Απαλλαγή από τη στρατιωτική θητεία: Με την πληρωμή του φόρου αυτού, οι μη μουσουλμάνοι απαλλάσσονταν από την υποχρέωση στράτευσης, την οποία είχαν αποκλειστικά οι μουσουλμάνοι υπήκοοι.

Εξαιρέσεις: Η τζίζια επιβαλλόταν γενικά στους ενήλικες, ελεύθερους, υγιείς και οικονομικά ικανούς άνδρες. Εξαιρούνταν συνήθως τα παιδιά, οι γυναίκες, οι ηλικιωμένοι, οι φτωχοί, οι δούλοι και οι μοναχοί.

Συμβολικός και οικονομικός χαρακτήρας: Πέραν του οικονομικού εσόδου για το κράτος, η καταβολή της υπογράμμιζε τη θεσμική και νομική υποταγή των μη μουσουλμάνων στην ισλαμική εξουσία.

Με την πάροδο των αιώνων και τον εκσυγχρονισμό των κρατών, ο θεσμός ατόνησε. Στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, η τζίζια (που συχνά ταυτιζόταν ή αντικαταστάθηκε από τον κεφαλικό φόρο χαράτσι) καταργήθηκε επίσημα στα μέσα του 19ου αιώνα (1856), στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων του Τανζιμάτ (Tanzimat) και της καθιέρωσης της ισότητας των πολιτών ανεξαρτήτως θρησκεύματος.

Στον σύγχρονο δημόσιο λόγο, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά μεταφορικά ή καταγγελτικά για να περιγράψει περιπτώσεις οικονομικού εκβιασμού, λύτρων ή αυθαίρετης φορολόγησης σε βάρος θρησκευτικών μειονοτήτων από ακραίες ισλαμιστικές ομάδες.