Βούτσης: Θέλουν να κάνουν την Ελλάδα Ειδική Οικονομική Ζώνη

“Οι πλέον ακραίες νεοφιλελεύθερες δυνάμεις είναι φανερό ότι εργάζονται για να καταστεί η χώρα μας το κέντρο μιας ειδικής οικονομικής ζώνης” δήλωσε ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, μιλώντας σε πολιτική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Μενίδι.

Σημεία της ομιλίας:

Tην επαναλαμβανόμενη, τακτική, των ατέρμονων διαπραγματεύσεων με υπαναχωρήσεις και αντικοινωνικές εμμονές των θεσμών απέναντι στη χώρα μας πρέπει να την αποδοκιμάσουμε όλοι απερίφραστα. Το μόνο ζητούμενο στην τρέχουσα διαπραγμάτευση είναι η εφαρμογή της γενικής συμφωνίας και η τήρηση όσων επίσης συμφωνήθηκαν στις επιμέρους αξιολογήσεις. Οτιδήποτε άλλο είναι εκ του πονηρού γιατί συνιστά προσπάθεια εξαπάτησης και γιατί εμπερικλείει προφανή σενάρια διακινδύνευσης. Οι επισημάνσεις αυτές αποκτούν ιδιαίτερη σημασία καθώς σήμερα γίνεται μία «μίνι Σύνοδος» για την προώθηση της λεγόμενης «Ευρωπαϊκής επανεκκίνησης», διαδικασία που στο βάθος έχει ως φόντο την επιλογή της «Ευρώπης πολλών ταχυτήτων».

Εάν δεν αμφισβητηθεί και δεν αλλάξει εκ βάθρων ο πυρήνας της ΟΝΕ για το Σύμφωνο Σταθερότητας και εάν δεν αλλάξει ριζικά επίσης η αρχιτεκτονική των θεσμοποιημένων οργάνων και του ρόλου της ΕΚΤ υπέρ μιας πραγματικής κοινωνικής και οικονομικής σύγκλισης, δεν έχουν καμία σημασία οι ρητορικές αναφορές στα πέντε πιθανά σενάρια που ο Πρόεδρος Γιούνκερ έδωσε για προβληματισμό στις Ευρωπαϊκές ηγεσίες, εν όψει της Συνάντησης Κορυφής στη Ρώμη για τα 60 χρόνια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι πλέον ακραίες νεοφιλελεύθερες δυνάμεις είναι φανερό ότι εργάζονται για να καταστεί η χώρα μας το κέντρο μιας ειδικής οικονομικής ζώνης στην περιοχή, στην ακραία περιφέρεια μιας ΕΕ πολλών ταχυτήτων, αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο της βίαιης εξώθησης σε ρόλο πειραματόζωου ή και ακόμα εκτός ΕΕ, ενώ βεβαίως δεν μπορούν να πολιτευτούν το ίδιο για τις μεγάλες οικονομίες της Ιταλίας και της Ισπανίας.

Είμαστε αισιόδοξοι για το ότι μπορεί να ηττηθούν στρατηγικά αυτές οι απόψεις γιατί εάν συνεχίσουν να ηγεμονεύουν ως πολιτική μιας «Γερμανικής Ευρώπης», θα οδηγήσουν στη γέννηση συνεχώς νέων τεράτων της λεγόμενης «ακροδεξιάς ριζοσπαστικοποίησης» και γιατί θα είναι ένα επιπλέον ιστορικό λάθος αυτών των ηγεσιών σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή για την ίδια την ΕΕ.