Οδύνη Τσίπρα για το εργατικό δυστύχημα στη «Βιολάντα»: «Η σκέψη μας σήμερα βρίσκεται στα Τρίκαλα, δίπλα στις οικογένειες που είδαν τη ζωή τους να γκρεμίζεται μέσα στις φλόγες»

Με ανάρτησή του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ο πρώην Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, τοποθετήθηκε για το πολύνεκρο εργατικό δυστύχημα στη μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα», εκφράζοντας την οδύνη του για την απώλεια των εργαζομένων και την αλληλεγγύη του προς τις οικογένειες των θυμάτων.

Τα κύρια σημεία της δήλωσης:

Ανθρώπινη απώλεια: Ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι τα θύματα δεν αποτελούν απλούς αριθμούς σε μια είδηση, αλλά ανθρώπους του μόχθου που έχασαν τη ζωή τους κατά την επιδίωξη του μεροκάματου.

Η εργασία ως πεδίο κινδύνου: Εξέφρασε τον έντονο προβληματισμό του για το γεγονός ότι η εργασία στην Ελλάδα ταυτίζεται πλέον με τον κίνδυνο και όχι με τη δημιουργία, υπενθυμίζοντας παράλληλα τον τραγικό απολογισμό των εργατικών δυστυχημάτων κατά το έτος 2025.

Ευθύνες της Πολιτείας: Ο πρώην Πρωθυπουργός χαρακτήρισε την ασφάλεια στους χώρους εργασίας ως θεμελιώδες δικαίωμα και όχι πολυτέλεια. Τόνισε ότι μια οργανωμένη πολιτεία έχει χρέος να εγγυάται την προστασία των πολιτών μέσω αυστηρών ελέγχων και απαρέγκλιτης τήρησης των κανόνων.

Καταδίκη της κρατικής αδιαφορίας: Σημείωσε την ανάγκη διαμόρφωσης ενός κράτους που θα παρέχει πραγματική ασφάλεια, ώστε καμία ανθρώπινη ζωή να μην θυσιάζεται στο βωμό της κρατικής ολιγωρίας.

Κλείνοντας, ο Αλέξης Τσίπρας υπέβαλε τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους και τους συναδέλφους των θυμάτων, συμμετέχοντας στο πένθος για την απώλεια που συγκλονίζει την τοπική κοινωνία των Τρικάλων και ολόκληρη τη χώρα.

Η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα:

«Η σκέψη μας σήμερα βρίσκεται στα Τρίκαλα, δίπλα στις οικογένειες που είδαν τη ζωή τους να γκρεμίζεται μέσα στις φλόγες.

»Οι εργαζόμενοι στη Βιολάντα δεν είναι απλά ονόματα σε μια είδηση, είναι οι δικοί μας άνθρωποι που ξεκίνησαν το πρωί για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ.

»Πονάει βαθιά να αναλογίζεται κανείς πως το 2025 έκλεισε με τον τραγικό απολογισμό δεκάδων νεκρών σε εργατικά δυστυχήματα στη χώρα μας.

»Αναρωτιέμαι, ως πότε θα θρηνούμε ανθρώπους που χάνονται κυνηγώντας την επιβίωση; Ως πότε η εργασία θα ταυτίζεται με τον κίνδυνο και όχι με τη δημιουργία;

»Η ασφάλεια στους χώρους δουλειάς δεν είναι πολυτέλεια, είναι θεμελιώδες δικαίωμα.

»Μια οργανωμένη πολιτεία οφείλει να εγγυάται την προστασία της εργασίας με αυστηρούς ελέγχους και κανόνες που τηρούνται απαρέγκλιτα.

»Είναι χρέος μας να διαμορφώσουμε ένα κράτος που θα παρέχει πραγματική ασφάλεια για όλες και όλους, ώστε καμία ζωή να μη θυσιάζεται πια στον βωμό της κρατικής αδιαφορίας.

»Εκφράζω τα συλλυπητήρια μου στις οικογένειες των θυμάτων και στους συναδέλφους τους που σήμερα, για ακόμη μια φορά, θρηνούν την απώλεια δικών τους ανθρώπων».