Αλέξης Τσίπρας: Η Δεξιά επενδύει στον φόβο της κοινωνίας – Ο μόνος φόβος των Δεξιών είναι η δημοκρατική παράταξη

Στην ομιλία του στη Λάρισα τη Δευτέρα 16/02, ο Αλέξης Τσίπρας εξαπέλυσε δριμύ κατηγορώ κατά της Δεξιάς, υποστηρίζοντας ότι η παράταξη αυτή επενδύει στρατηγικά στον κίνδυνο, την ανασφάλεια και τον φόβο.

Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, η στάση αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι οι κοινωνικές ομάδες που εκπροσωπεί η Δεξιά δεν βιώνουν την πραγματική ανασφάλεια της καθημερινότητας.

Ο μόνος τους φόβος, όπως σημείωσε χαρακτηριστικά, είναι η πιθανότητα μιας προοδευτικής κυβέρνησης που θα έθετε τέρμα στα προνόμιά τους -ένας φόβος τον οποίο ο ίδιος δεσμεύτηκε να επιβεβαιώσει.

Η ασφάλεια ως εμπόρευμα

Ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ότι για το τρέχον σύστημα αξιών, η ασφάλεια έχει μετατραπεί σε εμπόρευμα. Ανέφερε ότι:

Όσοι διαθέτουν οικονομική ισχύ μπορούν να αγοράσουν προστασία.

Οι υπόλοιποι αφήνονται στη «μοίρα» τους, αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της απόλυσης, τα εργατικά δυστυχήματα και την οικονομική εξαθλίωση.

Η πολιτική της «ηττημένης κοινωνίας»

Συνδέοντας τη Δεξιά με την Ακροδεξιά, ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η πολιτική τους παράγει και γενικεύει την κοινωνική ανασφάλεια, καθώς μια φοβισμένη κοινωνία είναι μια κοινωνία ηττημένη.

Κατηγόρησε την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη για μια υποκριτική διαχείριση του δόγματος «Νόμος και Τάξη», λέγοντας χαρακτηριστικά πως οι πολιτικές της «δολοφονούν» την ασφάλεια και στη συνέχεια επιστρατεύουν την Αστυνομία για να προστατέψει τα «ορφανά» των αποτελεσμάτων τους.

Κοινωνική δικαιοσύνη και προτεραιότητες

Εστιάζοντας σε τραγικά γεγονότα όπως ο «Ντάνιελ», τα Τέμπη και η «Βιολάντα», ο κ. Τσίπρας τόνισε ότι η ασφάλεια που επικαλείται η Νέα Δημοκρατία αφορά τους λίγους, ενώ για τους πολλούς σημαίνει ανασφάλεια.

Κατέληξε θέτοντας ως απόλυτη προτεραιότητα της δημοκρατικής παράταξης την κοινωνική ασφάλεια που αφορά:

Τον εργαζόμενο του μεροκάματου και τον διανομέα.

Τον αγρότη που πλήττεται από την κλιματική και πολιτική καταστροφή.

Τον μικρομεσαίο που συνθλίβεται από χρέη.

Τον πολίτη που στέκεται μόνος απέναντι σε ένα αδιάφορο κράτος.