Δρόμοι πνιγμένοι στο αίμα: Η φρικτή πραγματικότητα πίσω από το καθολικό ψηφιακό σκοτάδι του Ιράν

Συγκλονιστικές μαρτυρίες για ελεύθερους σκοπευτές που πυροβολούν κατά πλήθους και δυνάμεις ασφαλείας που εμβολίζουν διαδηλωτές με ημιφορτηγά διαρρέουν από το Ιράν, παρά το επιβεβλημένο από το κράτος καθολικό μπλακάουτ στο διαδίκτυο.

Το ιρανικό καθεστώς έχει βυθίσει τη χώρα σε ένα απόλυτο ψηφιακό σκοτάδι, σε μια προσπάθεια να συγκαλύψει μια βάναυση καταστολή που, σύμφωνα με πληροφορίες, έχει αφήσει πίσω της πάνω από 600 νεκρούς.

Για περισσότερες από 100 ώρες, η σύνδεση με το διαδίκτυο έχει διακοπεί σχεδόν ολοκληρωτικά, ωστόσο φρικιαστικές μαρτυρίες εξακολουθούν να φυγαδεύονται από ακτιβιστές μέσω σύντομων δορυφορικών συνδέσεων.

Μάρτυρες στην Τεχεράνη και στο δυτικό Ιράν περιγράφουν μια κατάσταση ολοκληρωτικού πολέμου ενάντια στον άμαχο πληθυσμό.

Στη γειτονιά Ανταρζγκού της Τεχεράνης, ειρηνικές πορείες μετατράπηκαν σε λουτρό αίματος όταν οι δυνάμεις ασφαλείας άρχισαν να πυροβολούν αδιακρίτως εναντίον άοπλων οικογενειών από απόσταση αναπνοής.

Μια επιχειρηματίας ονόματι Σάρα περιέγραψε τη σκηνή ως «ξεδιάντροπη», καθώς βιντεοσκοπούσε ανθρώπους να τρέχουν για να σωθούν κάτω από ένα σύννεφο δακρυγόνων και πραγματικών πυρών.

Μια πρωτοφανής κλιμάκωση βίας

Η κλίμακα της βίας είναι πρωτοφανής. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως η HRANA, έχουν επιβεβαιώσει τον θάνατο τουλάχιστον 503 διαδηλωτών, ενώ άλλες αναφορές υποδηλώνουν ότι ο αριθμός έχει ήδη ανέλθει στους 648.

Στη δυτική επαρχία Ιλάμ, οι δυνάμεις ασφαλείας φέρονται να εισέβαλαν σε νοσοκομείο για να ξυλοκοπήσουν γιατρούς και ασθενείς που περιέθαλπαν τραυματίες.

Πλάνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που κατάφεραν να παρακάμψουν το μπλακάουτ δείχνουν σειρές από μαύρες σακούλες πτωμάτων στοιβαγμένες έξω από το ιατροδικαστικό κέντρο Καχριζάκ, κοντά στην Τεχεράνη.

Ενώ τα κρατικά Mέσα Eνημέρωσης ισχυρίζονται ότι αυτοί οι θάνατοι είναι αποτέλεσμα «τρομοκρατών» και ξένης παρέμβασης, οι οικογένειες που θρηνούν πάνω από πλαστικά σεντόνια αφηγούνται μια ιστορία εσκεμμένων, κρατικά εγκεκριμένων δολοφονιών.

Από την οικονομική εξαθλίωση στην επανάσταση

Οι διαδηλώσεις, οι οποίες ξεκίνησαν ως αντίδραση στην κατακόρυφη πτώση της αξίας του τοπικού νομίσματος και τον καλπάζοντα πληθωρισμό, έχουν εξελιχθεί σε μια ευθεία απαίτηση για την πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Οι διαδηλωτές ζητούν ανοιχτά την επιστροφή της δυναστείας Παχλαβί και τον τερματισμό της εξουσίας του Ανώτατου Ηγέτη.

«Εφορμούν στο πλήθος με ημιφορτηγά και μοτοσικλέτες», ανέφερε μια δημοσιογράφος από το Μασχάντ πριν χαθεί το σήμα του τηλεφώνου της.

«Τους είδα να επιβραδύνουν και να πυροβολούν σκόπιμα στα πρόσωπα των ανθρώπων. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι αίμα».

Παρά την απειλή της θανατικής ποινής για όσους συλλαμβάνονται, τα πλήθη συνεχίζουν να συγκεντρώνονται υπό την κάλυψη της νύχτας, χρησιμοποιώντας το σκοτάδι για να φωνάξουν το σύνθημα «Θάνατος στον Δικτάτορα».

Ο ιρανικός λαός στέλνει ένα σαφές μήνυμα στη διεθνή κοινότητα: διεξάγουν μια επανάσταση, αλλά δεν μπορούν να επιβιώσουν από τη «μέγιστη βία» του καθεστώτος χωρίς εξωτερική στήριξη.