Οι ιρακινές παραστρατιωτικές οργανώσεις της «Ισλαμικής Αντίστασης» απορρίπτουν τα αιτήματα για αφοπλισμό τους

Ένοπλες οργανώσεις που δρουν υπό την ομπρέλα της «Ισλαμικής Αντίστασης στο Ιράκ» απέρριψαν δημόσια τις εκκλήσεις να παραδώσουν τον οπλισμό τους.

Η εξέλιξη αυτή πυροδοτεί εκ νέου την έντονη εγχώρια πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με τον περιορισμό των όπλων αποκλειστικά υπό κρατικό έλεγχο, σε μια περίοδο κλιμακούμενων περιφερειακών εντάσεων.

Ο Άμπου Μάχντι αλ Τζααφάρι, εκπρόσωπος της οργάνωσης Σαράγια Αουλίγια αλ Νταμ, δήλωσε ότι το ζήτημα του αφοπλισμού «δεν είναι προς συζήτηση» όσο συνεχίζεται αυτό που ο ίδιος περιέγραψε ως «κατοχή του Ιράκ».

«Δεν πρόκειται να γίνει καμία κουβέντα για κατάθεση ή παράδοση όπλων προτού τερματιστούν η καταπίεση και η κατοχή του Ιράκ», ανέφερε ο Τζααφάρι, σε δηλώσεις που παρουσιάστηκαν ως εκφράζουσες τις θέσεις του ευρύτερου συνασπισμού της «Ισλαμικής Αντίστασης στο Ιράκ».

Η ανακοίνωση αυτή εκδίδεται καθώς το Ιράκ δέχεται αυξανόμενες εγχώριες και διεθνείς πιέσεις να ενισχύσει την κρατική εξουσία έναντι των ένοπλων ομάδων, έπειτα από μήνες περιφερειακής κλιμάκωσης στην οποία εμπλέκονται το Ιράν, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ.

Ο Τζααφάρι άσκησε κριτική σε πολιτικά πρόσωπα και κόμματα που ζητούν τον αφοπλισμό των ένοπλων οργανώσεων, υποστηρίζοντας ότι οι «ομάδες της αντίστασης» εξυμνούνται σε περιόδους πολέμου, αλλά στη συνέχεια περιθωριοποιούνται πολιτικά.

«Σε καιρό πολέμου αποκαλούν το μέτωπο της Αντίστασης ήρωες, αλλά σε καιρό ειρήνης ξεχνούν τα ονόματα εκείνων που προστάτευσαν το Ιράκ από τον κίνδυνο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Το ζήτημα των ένοπλων οργανώσεων έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πλέον ευαίσθητα πολιτικά θέματα και ζητήματα ασφάλειας που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση του Ιρακινού Πρωθυπουργού, Άλι Φάλιχ αλ Ζαΐντι.

Η κυβέρνηση του Ζαΐντι έχει τονίσει επανειλημμένα την ανάγκη να διασφαλιστεί ότι ο οπλισμός θα βρίσκεται αποκλειστικά υπό τον έλεγχο του κράτους, ιδιαίτερα μετά τις πρόσφατες επιθέσεις με drones και πυραύλους, οι οποίες συνδέονται με τις περιφερειακές συγκρούσεις και στις οποίες εμπλέκονται φιλοϊρανικές οργανώσεις.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, το Κυβερνητικό Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Ιράκ επιβεβαίωσε τη δέσμευση της Βαγδάτης να αποτρέψει τη χρήση των ιρακινών εδαφών για την εξαπόλυση επιθέσεων εναντίον γειτονικών χωρών, και προειδοποίησε ότι η κυβέρνηση δεν θα ανεχθεί καμία ομάδα που απειλεί την περιφερειακή σταθερότητα.

Η ιρακινή κυβέρνηση έχει επίσης δεσμευτεί να εντείνει τις προσπάθειες για τη συλλογή παράνομων όπλων και να ενισχύσει την αυθεντία των επίσημων θεσμών ασφαλείας.

Ωστόσο, αρκετές ισχυρές φιλοϊρανικές οργανώσεις έχουν αντιταχθεί ανοιχτά σε αυτές τις εκκλήσεις.

Παράλληλα με τη Σαράγια Αουλίγια αλ Νταμ, οργανώσεις όπως η Χαρακάτ Χεζμπολάχ αλ Νουτζαμπά και η Κατάιμπ Σαγίντ αλ Σουχαντά έχουν απορρίψει στο παρελθόν προτάσεις για την παράδοση των όπλων τους.

Αντίθετα, η Σαράγια αλ Σαλάμ, η οποία πρόσκειται στον σιίτη θρησκευτικό ηγέτη Μουκτάντα αλ Σαντρ, έχει εκφράσει την ετοιμότητά της να τεθεί υπό τη διοίκηση της Γενικής Διοίκησης των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράκ.

Πολλές από τις οργανώσεις που αντιτίθενται στον αφοπλισμό αποτελούν μέρος των Δυνάμεων Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF), ενός αναγνωρισμένου από το κράτος δικτύου-ομπρέλα που σχηματίστηκε το 2014, μετά την άνοδο του Ισλαμικού Κράτους.

Οι PMF διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του ISIS, στο πλευρό των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας και των κουρδικών δυνάμεων Πεσμεργκά, αλλά αρκετές συνιστώσες τους επέκτειναν αργότερα τη στρατιωτική τους δραστηριότητα στην περιοχή και ευθυγραμμίστηκαν στενά με την περιφερειακή στρατηγική του Ιράν.

Η αντιπαράθεση για τον οπλισμό εντάθηκε περαιτέρω μετά τις πρόσφατες συγκρούσεις στον Κόλπο, περιλαμβανομένων επιθέσεων με drones και πυραύλους κοντά στα Στενά του Ορμούζ, καθώς και των κατηγοριών από κράτη του Κόλπου ότι ένοπλες ομάδες που δρουν από το ιρακινό έδαφος ενεπλάκησαν σε περιφερειακά πλήγματα.

Δυτικοί αξιωματούχοι και περιφερειακές κυβερνήσεις καλούν όλο και πιο έντονα τη Βαγδάτη να επιβάλει αυστηρότερο έλεγχο στις ένοπλες οργανώσεις, ώστε να αποτραπεί η μετατροπή του Ιράκ σε εφαλτήριο για μια γενικευμένη περιφερειακή σύρραξη.