Γαλλία: Ποιοι εκμεταλλεύονται τη μαθητική εξέγερση για να κάνουν… επανάσταση – Αριστεριστές, ισλαμιστές και πλούσιοι χορηγοί

Όταν νεαροί ενήλικες κατέλαβαν την Πλατεία της Βαστίλης στη Γαλλία την Πέμπτη, ένα άγνωστο στο ευρύ κοινό μέσο ενημέρωσης, το «BreakThrough News», απέστειλε στους ακολούθους του μια έκτακτη ειδοποίηση («BREAKING»): «Γάλλοι μαθητές και φοιτητές κατακλύζουν την Πλατεία της Βαστίλης στο Παρίσι».

Όμως αυτή δεν είναι η πλήρης εικόνα.

Έρευνα του Fox News Digital αποκαλύπτει ότι ένα διακρατικό δίκτυο ακροαριστερών, κομμουνιστικών και σοσιαλιστικών οργανώσεων εκμεταλλεύεται τις δυναμικές μαθητικές κινητοποιήσεις στη Γαλλία για να προωθήσει μια ευρύτερη πολιτική και ιδεολογική ατζέντα.

Χρησιμοποιεί τακτικές που εφαρμόστηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες την τελευταία δεκαετία για να εντείνει την αναταραχή, να βαθύνει τις διαιρέσεις και να προβάλει μια εικόνα χάους.

Νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, το BreakThrough News προέβαλε έναν άλλο τίτλο στην αρχική του σελίδα: «Γάλλοι μαθητές βάζουν λουκέτο στα σχολεία σε μια ιστορική απεργία κατά της λιτότητας», κινητοποιούμενοι «με την υποστήριξη συνδικάτων και προοδευτικών δυνάμεων».

Ωστόσο, αυτές οι «προοδευτικές δυνάμεις» δεν περιορίζονται σε μαθητές που διεκδικούν εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στο πλαίσιο της «Lycéenne Mobilisation» (Κινητοποίηση Λυκειακών Στον Τομέα της Εκπαίδευσης).

Μόνο 1 στις 3 είναι μαθητική ή νεολαιίστικη ομάδα

Από τη Γαλλία έως τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Βραζιλία, την Ελλάδα και την Ινδία, ενήλικες με ισχυρή οικονομική επιφάνεια αξιοποιούν τις σχολικές διαμαρτυρίες στη Γαλλία, μετατρέποντας μια εγχώρια εκπαιδευτική διαμάχη σε πλατφόρμα ευρύτερης πολιτικής και ιδεολογικής αντιπαράθεσης.

Το BreakThrough News είναι ένα φιλοκομμουνιστικό Μέσο προπαγάνδας με έδρα τη Νέα Υόρκη.

Χρηματοδοτείται από τον αμερικανικής καταγωγής, εγκατεστημένο στη Σανγκάη, μεγιστάνα της τεχνολογίας Νέβιλ Ρόι Σίνγκαμ, ο οποίος έχει χρηματοδοτήσει ένα δίκτυο κομμουνιστικών και ακροαριστερών ομάδων στις ΗΠΑ, οι οποίες εκμεταλλεύονται κοινωνικές διαμαρτυρίες για να πυροδοτήσουν παρόμοιες αναταραχές στους δρόμους εδώ και σχεδόν μία δεκαετία.

Η έρευνα του Fox News Digital καταγράφει πώς μια κινητοποίηση, που τα περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης παρουσιάζουν ως μαθητική διαμαρτυρία για τη χειροτέρευση των συνθηκών στα σχολεία, αποτελεί στην πραγματικότητα μέρος μιας εκτεταμένης υποδομής.

Αυτή περιλαμβάνει συνδικάτα, κομμουνιστές ακτιβιστές, ακροαριστερά πολιτικά κόμματα και διεθνείς ειδησεογραφικούς οργανισμούς που διοργανώνουν διαδηλώσεις, κηρύσσουν απεργίες, κινητοποιούν υποστηρικτές και μεταδίδουν τις αναταραχές σε όλο τον κόσμο με έκτακτες ειδοποιήσεις.

Σε ψηφιακή ανάλυση δεκάδων ειδησεογραφικών άρθρων, ανάρτησεων στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και δημόσιων δηλώσεων, το Fox News Digital ταυτοποίησε 50 οργανώσεις στο γαλλικό μαθητικό κίνημα και το ευρύτερο δίκτυο υποστηρικτών και διεθνών διαλαλητών του, αποκαλύπτοντας ένα οικοσύστημα ακτιβιστών που εκτείνεται πολύ πέρα από τους μαθητές που ξεκίνησαν τις διαμαρτυρίες.

Από το δίκτυο των 50 ομάδων, οι 15 είναι μαθητικές ή νεολαιίστικες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων αριστερών κινήσεων νεολαίας και μιας μουσουλμανικής φοιτητικής ένωσης.

Οι υπόλοιπες 35 ομάδες ενηλίκων περιλαμβάνουν:

Δώδεκα εργατικά συνδικάτα,

Οκτώ κομμουνιστικές ή σοσιαλιστικές οργανώσεις,

Πέντε ομάδες που καλύπτουν άλλα ζητήματα (από τη φορολογία και την προάσπιση των γονέων, έως τον περιβαλλοντικό ακτιβισμό, την οικονομική δικαιοσύνη, τα διεθνή Μέσα Ενημέρωσης και την οργανωμένη διασπορά),

Πέντε ομάδες πολιτικών ή ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

Τέσσερα πολιτικά κόμματα, συμπεριλαμβανομένων της «Ανυπότακτης Γαλλίας» (La France Insoumise) και του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος,

Μία παλαιστινιακή οργανωτική ομάδα που συμπληρώνει τη «κόκκινη-πράσινη» συμμαχία αριστερών και μουσουλμάνων.

«Κόκκινο-Πράσινο Οικοσύστημα» Σοσιαλιστών και Ισλαμιστών

Το δίκτυο εκτείνεται από τις γαλλικές σχολικές αίθουσες και τις εργατικές ομοσπονδίες έως τις κομμουνιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα και τη Βρετανία και τα διεθνή σοσιαλιστικά Μέσα Ενημέρωσης, όπως το BreakThrough News.

Αυτό αποδεικνύει πώς μια εγχώρια εκπαιδευτική διαμάχη έχει προσελκύσει οργανώσεις που προωθούν ευρύτερες πολιτικές ατζέντες σχετικά με τον καπιταλισμό, τη «λιτότητα», την αστυνόμευση, τις στρατιωτικές δαπάνες και το Ισραήλ.

«Αυτό που βλέπουμε εδώ είναι το ίδιο Κόκκινο-Πράσινο οικοσύστημα που προκαλεί αποκλεισμούς σε κρίσιμες υποδομές της χώρας μας, όπως η Γέφυρα του Μπρούκλιν, πανεπιστημιουπόλεις και κοινοβουλευτικές ακροάσεις», δήλωσε στο Fox News Digital ο Μάικ Γκονζάλες, ανώτερος ερευνητής στο Ίδρυμα Heritage (Heritage Foundation).

«Και στην περίπτωση του BreakThrough News, βλέπουμε τον ίδιο χρηματοδότη — τον Νέβιλ Ρόι Σίνγκαμ».

Η υπόθεση προσφέρει μια αποκαλυπτική ματιά στις φιλοδοξίες της επαναστατικής αριστεράς της Γαλλίας.

Ακόμη και σε μια χώρα με ισχυρά εργατικά συνδικάτα, συγκροτημένο Κομμουνιστικό Κόμμα, σημαντική κοινοβουλευτική αριστερά και μακρά παράδοση στις διαδηλώσεις δρόμου, αυτές οι οργανώσεις διεκδικούν πολιτικές και οικονομικές αλλαγές που ξεπερνούν κατά πολύ το υπάρχον αριστερό κατεστημένο.

Όπως δήλωσε μια ακροαριστερή περιβαλλοντική ομάδα, η «Les Soulèvements de la Terre» (Εγέρσεις της Γης), εν μέσω των επεισοδίων: «Δόξα στους εξεγερμένους μαθητές λυκείου».

Η δήλωση συνοδευόταν από κάλεσμα για ευρύτερη πολιτική ανατροπή: «Pour un soulèvement antifasciste» – «Για μια αντιφασιστική εξέγερση».

Η προβολή των γαλλικών διαμαρτυριών από το δίκτυο δείχνει πώς μια τοπική διαμάχη μπορεί να παρουσιαστεί στο διεθνές κοινό ως μέρος μιας ευρύτερης μάχης ενάντια στις δυτικές κυβερνήσεις και τους θεσμούς.

«Το κομμουνιστικό “Κόκκινο” και το ισλαμιστικό “Πράσινο” δεν έχουν τίποτα κοινό εκτός από έναν κοινό εχθρό: τη ιουδαϊκο-χριστιανική, καπιταλιστική, ελεύθερη Δύση, με ηγέτιδα δύναμη τις ΗΠΑ», ανέφερε ο Γκονζάλες. «Ο στόχος τους είναι να μας διαλύσουν».

Η κατάσταση στη Γαλλία είναι δυνητικά ακόμη πιο επικίνδυνη, σύμφωνα με τον Γκονζάλες, ο οποίος επικαλέστηκε τα ισχυρά και ενεργά κομμουνιστικά κόμματα του ευρωπαϊκού έθνους και το ιστορικό αλλαγής κυβερνήσεων μέσω της βίας στους δρόμους.

Σημείωσε την πτώση της Τέταρτης Δημοκρατίας το 1958 μετά από μεγάλες διαμαρτυρίες για την Αλγερία, καθώς και το γεγονός ότι η κυβέρνηση σχεδόν έπεσε το 1968 λόγω των φοιτητικών διαμαρτυριών.

«Και φυσικά, υπήρξε η αιματηρή βία της Γαλλικής Επανάστασης του 1789», πρόσθεσε ο Γκονζάλες.

«Δικαίωμα στην Εξέγερση»

Από τα τέλη Σεπτεμβρίου, πολιτικοί από το ακροαριστερό κόμμα «Ανυπότακτη Γαλλία» εμφανίστηκαν να συνεργάζονται με μαθητές που οργάνωναν αποκλεισμούς στο Σεν-Σεν-Ντενί, ένα υποβαθμισμένο βορειοανατολικό προάστιο του Παρισιού.

Η Γαλλομαροκινή δημοσιογράφος Νορά Μπουσινί έγραψε ότι «πολλοί αιρετοί» της Ανυπότακτης Γαλλίας «εργάστηκαν πράγματι για να καπηλευτούν τις μαθητικές διαμαρτυρίες, με κίνδυνο να τις δουν να ξεφεύγουν από τον έλεγχο: ρίχνοντας λάδι στη φωτιά, αποδιοργανώνοντας θεσμούς όπως η Αστυνομία και νομιμοποιώντας την αρχή της πολιτικής βίας».

Λίγο αργότερα, ένα ευρύ δίκτυο ακροαριστερών ομάδων απηύθυνε κάλεσμα σε δεκάδες χιλιάδες μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και υποστηρικτές να διαδηλώσουν στο Παρίσι στις 6 Οκτωβρίου, ενώ οι διαμαρτυρίες εξαλείφονταν σε όλη τη Γαλλία.

Στις μαθητικές οργανώσεις του δικτύου των 50 περιλαμβάνονται η «Union Syndicale Lycéenne» (Μαθητική Συνδικαλιστική Ένωση), η «Union Étudiante» (Φοιτητική Ένωση), η «Fédération des Associations Générales Étudiantes» (Ομοσπονδία Γενικών Φοιτητικών Συλλόγων) και η «Union Nationale des Étudiants de France» (Εθνική Ένωση Φοιτητών Γαλλίας), οι οποίες βοήθησαν στην κινητοποίηση των νέων για τις διαδηλώσεις της 6ης Οκτωβρίου.

Άλλες φοιτητικές οργανώσεις, όπως η «Solidaires Étudiantes» (Αλληλέγγυοι Φοιτητές), προσχώρησαν στην ευρύτερη εκστρατεία.

Ο οργανωτικός μηχανισμός που υποστηρίζει την κινητοποίηση εκτείνεται πέρα από τους εφήβους που βγήκαν πρώτοι στους δρόμους.

Εθνικές εργατικές ομοσπονδίες και επαγγελματικά συνδικάτα της εκπαίδευσης κάλεσαν τους ενήλικες εργαζόμενους να ενταχθούν στην κινητοποίηση, μεταφέροντας την θεσμική ισχύ του οργανωμένου συνδικαλισμού στο μαθητικό κίνημα.

Η «Confédération nationale du travail» (Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας) δήλωσε: «Τα αιτήματα των μαθητών λυκείου είναι και δικά μας. Έχουν δίκιο που εξεγείρονται».

Οι οργανώσεις εργαζομένων υπό την ηγεσία ενηλίκων στο δίκτυο των 50 περιλαμβάνουν: τη «Confédération générale du travail» (Γενική Συνομοσπονδία Εργασίας – CGT), τη «Force Ouvrière» (Εργατική Δύναμη) και την «Union nationale des syndicats autonomes» (Εθνική Ένωση Ανεξάρτητων Συνδικάτων).

Αρκετά συνδικάτα του εκπαιδευτικού τομέα κάλεσαν σε απεργία και διαδήλωση προς υποστήριξη του μαθητικού κινήματος.

Σε αυτά περιλαμβάνονται η CFDT Δημόσια Εκπαίδευση, Κατάρτιση και Έρευνα, η CGT Éduc’action, η Εθνική Ομοσπονδία Εκπαίδευσης, Πολιτισμού και Επαγγελματικής Κατάρτισης–Εργατική Δύναμη, η SUD Éducation, καθώς και η «Syndicat National des Enseignements de Second Degré» (Εθνική Ένωση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης), που υπάγεται στην Ενιαία Συνδικαλιστική Ομοσπονδία.

Η υποστήριξη εκτείνεται πέρα από τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές, σε μια ευρύτερη συλλογή οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων συλλόγων γονέων, ομάδων πολιτικών δικαιωμάτων, αντιρατσιστικών οργανώσεων και πολιτικών κινημάτων.

Μεταξύ αυτών είναι η «Fédération des Conseils de Parents d’Élèves» (Ομοσπονδία Συμβουλίων Γονέων), η «Ligue des Droits de l’Homme» (Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), το «Mouvement Contre le Racisme et Pour L’amitié entre Les Peuples» (Κίνημα κατά του Ρατσισμού και για τη Φιλία μεταξύ των Λαών) και η «SOS Racisme» (SOS Ρατσισμός).

Κομμουνιστικές Σημαίες και Καλέσματα για «Ταξικό Πόλεμο»

Στο Παρίσι την Τρίτη, την κορυφαία ημέρα των διαμαρτυριών, ο ιδεολογικός χαρακτήρας της κινητοποίησης ήταν εμφανής στους δρόμους.

Ακτιβιστές ανέμιζαν κόκκινες σημαίες της ακροαριστερής «Fédération Syndicale Étudiante» (Συνδικαλιστική Φοιτητική Ομοσπονδία).

Ορισμένοι διαδηλωτές φορούσαν παλαιστινιακές καφίγιες καλύπτοντας τα πρόσωπά τους, καθώς έκαναν πορεία πίσω από ένα κατακόκκινο πανό που έγραφε «Contre Les Guerres Impérialistes» (Ενάντια στους Ιμπεριαλιστικούς Πολέμους).

Το σύνθημα αυτό αποτελεί επαναλαμβανόμενο πολιτικό μήνυμα μεταξύ αντιπολεμικών, φεμινιστικών και επαναστατικών αριστερών οργανώσεων.

Το μήνυμα στο κόκκινο πανό συνεχίζεται: «Guerre De Classe !» (Ταξικός Πόλεμος!), πάνω από μια λαμπερή κίτρινη εικόνα με το σφυροδρέπανο.

Το πανό ταυτοποιούσε τους «Jeunes Communistes» (Νέους Κομμουνιστές), που συνδέονται με το «Mouvement Jeunes Communistes de France» (Κίνημα Κομμουνιστικής Νεολαίας Γαλλίας), το οποίο συνεργάζεται στενά με το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.

Ακτιβιστές κρατούσαν σημαίες με το κομμουνιστικό σφυροδρέπανο.

Στο Instagram, η οργάνωση ανακοίνωσε την ίδρυση «Επιτροπών Δημοκρατικής και Αντιφασιστικής Εγρήγορσης».

«Μαθητές λυκείου παραμελημένοι, φιλοπαλαιστίνιοι ακτιβιστές υπό διωγμό, συνδικαλιστές απολυμένοι.

»Η κρατική καταστολή ενάντια στα δημοκρατικά μας δικαιώματα έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια», δήλωσε η ομάδα.

«Parti Communiste Français»

Στη διαμαρτυρία, ο Φαμπιέν Ρουσέλ, εθνικός γραμματέας του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, φωτογραφήθηκε με διαδηλωτές και αργότερα δημοσίευσε ένα μήνυμα στο «X»:

«Στο πλευρό των μαθητών λυκείου στο Παρίσι, μαζί με αιρετούς και ακτιβιστές του Κομμουνιστικού Κόμματος».

Κόκκινες σημαίες με λευκά αστέρια και το μήνυμα «Parti Communiste Français» (Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα) ανέμιζαν γύρω του.

Στο διαδίκτυο, το Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα συνεχίζει να προωθεί άλλες πολιτικές εκστρατείες, συμπεριλαμβανομένου του αιτήματος για διακοπή της προμήθειας όπλων στο Ισραήλ, υπό το σύνθημα «Σταματήστε να εξοπλίζετε την παλαιστινιακή γενοκτονία!».

Την Τετάρτη, μετά την κορύφωση των διαμαρτυριών, το «Nouveau Parti anticapitaliste – L’Anticapitaliste» (Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα), συσπείρωσε τους υποστηρικτές του, δηλώνοντας ότι υπάρχουν «πάντα περισσότεροι λόγοι για κινητοποίηση».

Άλλες επαναστατικές αριστερές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των «Le Poing Levé» (Η Υψωμένη Γροθιά) και «Révolution Permanente» (Διαρκής Επανάσταση), προώθησαν την αλληλεγγύη μεταξύ μαθητών λυκείου και φοιτητών ακτιβιστών.

Παλαιστινιακές Σημαίες

Στο Σεν-Ντενί, από όπου ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες, το «Parti des Indigènes de la République» (Κόμμα των Αυτοχθόνων της Δημοκρατίας) κοινοποίησε μια φωτογραφία νεαρών ανδρών έξω από το Λύκειο Πολ Ελιάρ (Lycée Paul Éluard), ένα σχολείο που έγινε σύμβολο των αναταραχών.

Καθώς κόκκινος καπνός υψωνόταν πάνω από τα κεφάλια τους, οι μαθητές στάθηκαν μπροστά από μεγάλα γκρίζα γράμματα που σχημάτιζαν το όνομα του σχολείου, κρατώντας μια παλαιστινιακή σημαία.

Το σχολείο έγινε αργότερα θέμα στους New York Times με τον τίτλο: «Το σχολείο κοντά στο Παρίσι που δείχνει γιατί διαμαρτύρονται οι Γάλλοι μαθητές».

Στο δίκτυο των 50 ομάδων, η οργάνωση «Étudiants Musulmans de France» (Μουσουλμάνοι Φοιτητές της Γαλλίας) συσπείρωσε ακολούθους για να διαμαρτυρηθούν για το δικαίωμα της νεολαίας να «σπουδάζει με αξιοπρέπεια».

Παράλληλα, μέλη της «Urgence Palestine» (Επείγουσα Παλαιστίνη) διαδήλωσαν στις μαθητικές κινητοποιήσεις κρατώντας την παλαιστινιακή σημαία.

Αλλού, ο Γάλλος βουλευτής Λουί Μπουγιάρ του ακροαριστερού κόμματος «Ανυπότακτη Γαλλία» ανέμιζε μια παλαιστινιακή σημαία ενώ στεκόταν στο Πανεπιστήμιο Paris-Est-Créteil μαζί με φοιτητές που πραγματοποιούσαν κατάληψη.

Στις πορείες, οι ακτιβιστές τους ανεμίζουν τις χαρακτηριστικές μωβ σημαίες με το αρκτικόλεξο «FI» και το λευκό σύμβολο «φ» (από το ελληνικό γράμμα «φι»).

Το Δίκτυο Σίνγκαμ Μεταδίδει την Αναταραχή της Γαλλίας

Την Τετάρτη, το BreakThrough News δημοσίευσε ένα άρθρο που παρουσίαζε τις διαδηλώσεις ως «ιστορική απεργία κατά της λιτότητας».

Δημοσίευσε επίσης ένα δραματικό βίντεο στο Instagram με τον Μπαλί Μπαγκαγιόκο, ακροαριστερό δήμαρχο του Σεν-Ντενί και πολιτικό της «Ανυπότακτης Γαλλίας», να γλιστρά μπροστά από μαθητές κατά τη διάρκεια συμπλοκής με την Αστυνομία.

Το BreakThrough News περιέγραψε τη σκηνή αναφέροντας ότι ο Μπαγκαγιόκο προστατεύει «μια γραμμή Γάλλων μαθητών από την Αστυνομία καθώς επιτίθεται στους διαδηλωτές».

Το βίντεο κατά της Αστυνομίας συγκέντρωσε περίπου 346.000 επιδοκιμασίες (likes) μέσα σε μία ημέρα.

Μεταξύ των λογαριασμών που έκαναν like ήταν ο influencer του Twitch, Χασάν Πάικερ (Hasan Piker), αυτοαποκαλούμενος μαρξιστής, η συντάκτρια του BreakThrough News, Ζόι Αλεξάνδρα, το παράρτημα του «Party for Socialism and Liberation» στο Χιούστον, το παράρτημα του «Jewish Voice for Peace» στο Πίτσμπουργκ και άλλες ομάδες του δικτύου Σίνγκαμ.

Νωρίτερα φέτος, ο Πάικερ ταξίδεψε στην Κούβα ως μέρος μιας ακροαριστερής φάλαγγας («καραβανιού») που υποστήριζε την κομμουνιστική κυβέρνηση της νησιωτικής χώρας.

Εκεί βγήκε φωτογραφία με την Τζόντι Έβανς, σύζυγο του Σίνγκαμ και συνιδρύτρια της CodePink, η οποία έχει λάβει 1,33 εκατομμύρια δολάρια από τον Σίνγκαμ.

Από τη Λατινική Αμερική, το teleSUR, ένα διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο που ανήκει στο δίκτυο Σίνγκαμ, αναμεταδίδει συχνά υλικό από αριστερά Μέσα Ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένου του BreakThrough News, και κοινοποίησε πλάνα από συγκρούσεις Γάλλων μαθητών με την Αστυνομία.

Το βίντεο συνοδευόταν από δραματική μουσική επένδυση και τον τίτλο: «ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΚΛΙΜΑΚΩΝΟΝΤΑΙ…».

Από τη Γαλλία στην Ελλάδα, την Ινδία και τις ΗΠΑ

Καθώς οι Γάλλοι μαθητές κατέκλυζαν τους δρόμους, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας (ΚΝΕ) εξέφρασε δημόσια την αλληλεγγύη της στο κίνημά τους. «Νίκη στον αγώνα των μαθητών στη Γαλλία!», ανέφερε η οργάνωση σε δήλωσή της.

Το BreakThrough News παρέθεσε δηλώσεις της ελληνικής κομμουνιστικής οργάνωσης στην κάλυψη των γεγονότων στη Γαλλία, περιγράφοντας τις εξελίξεις ως «προμηνύαμα περισσότερων μαθητικών αγώνων που θα ακολουθήσουν».

Μια άλλη διεθνής σύνδεση περνά μέσα από την «Indian Alliance Paris», μια μικρή οργάνωση με έδρα τη Γαλλία που αποτελείται από φοιτητές, ερευνητές και επαγγελματίες, οι οποίοι δηλώνουν αφοσιωμένοι σε μια «δημοκρατική και ισότιμη» Ινδία.

Στα μέσα Ιανουαρίου 2023, η Indian Alliance Paris συνδιοργάνωσε μια ενημερωτική εκδήλωση στο Μανχάταν, εναντιούμενη στην επέκταση του Οργανισμού Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ).

Ο χώρος διεξαγωγής ήταν το «People’s Forum Inc.», ένας κόμβος κομμουνιστικής οργάνωσης στο κέντρο του Μανχάταν, τον οποίο ίδρυσε ο Σίνγκαμ το 2017 με χρηματοδότηση 22,44 εκατομμυρίων δολαρίων.

Ηγέτες του People’s Forum έχουν συντονίσει εκατοντάδες διαμαρτυρίες στους δρόμους της Αμερικής.

Το People’s Forum συνδιοργάνωσε την εκδήλωση με τους «Δημοκρατικούς Σοσιαλιστές της Αμερικής» (Democratic Socialists of America) και άλλες οργανώσεις του ακτιβιστικού οικοσυστήματος που χρηματοδοτείται από τον Σίνγκαμ, συμπεριλαμβανομένων των CodePink και Party for Socialism and Liberation.

Στα μέσα Μαΐου 2024, το People’s Forum φιλοξένησε την προβολή μιας γαλλικής ταινίας του 1967, «La Chinoise» (Η Κινέζα), περιγράφοντάς την ως μια ιστορία για μια μικρή ομάδα Γάλλων φοιτητών που μελετούν τον Κινέζο κομμουνιστή ηγέτη Μάο Τσετούνγκ, «προσπαθώντας να βρουν τη θέση τους στον κόσμο και πώς να αλλάξουν τον κόσμο σε μια μαοϊκή κοινότητα χρησιμοποιώντας τρομοκρατία».

Ο Μάο εξαπέλυσε μαζικές πολιτικές διώξεις, βία, φυλακίσεις και κοινωνικές ανατροπές στην Κίνα.

Οι παρευρισκόμενοι εκλήθησαν να αγοράσουν ένα «εισιτήριο αλληλεγγύης» αξίας 8 δολαρίων.

Την Τρίτη, η Indian Alliance Paris προώθησε τη γαλλική μαθητική κινητοποίηση παραλληλίζοντάς την με τις φοιτητικές διαδηλώσεις στην Ινδία.

Δημοσίευσε ένα μήνυμα στο «X», στέλνοντας ένα emoji καρδιάς «στη Gen Z: Στη Γαλλία. Στην Ινδία. Μπράβο για τη σημερινή μέρα».

Το αποτέλεσμα είναι ένας αυτοτροφοδοτούμενος κύκλος: τα ακροαριστερά δίκτυα ακτιβιστών διογκώνουν τις διαμαρτυρίες σε όλο τον κόσμο και στη συνέχεια παρουσιάζουν την αναταραχή ως απόδειξη μιας αυξανόμενης παγκόσμιας εξέγερσης.

Την Πέμπτη, αφού οι Γάλλοι μαθητές είχαν επιστρέψει στα σπίτια τους μετά την πολιορκία στη Βαστίλη, το BreakThrough News δημοσίευσε στο Instagram ένα κολλάζ από σύντομα βίντεο από τις ΗΠΑ, τη Σπανία, την Ινδία, τη Γαλλία, τη Βραζιλία, το Βέλγιο, τη Χιλή και τη Γερμανία, με νέους να ανεμίζουν κομμουνιστικές σημαίες, να συγκρούονται με την αστυνομία και να κατακλύζουν τους δρόμους.

Δημοσίευσε έναν τίτλο με έντονα κεφαλαία γράμματα πάνω από τα βίντεο: «Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΞΕΓΕΙΡΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ».

Πηγή: FOXnews

Ποιος είναι ο «χορηγός» της «επανάστασης» των Γάλλων «χρήσιμων ηλίθιων»

Ο Νέβιλ Ρόι Σίνγκαμ (κινεζικά: 罗一, Πινγίν: Luó Yī, γεννημένος στις 13 Μαΐου 1954) είναι Αμερικανός επιχειρηματίας και κοινωνικός ακτιβιστής.

Νέβιλ Ρόι Σίνγκαμ

Ίδρυσε και ηγήθηκε της εταιρείας συμβούλων τεχνολογίας Thoughtworks, την οποία πούλησε για 785 εκατομμύρια δολάρια το 2017.

Υπηρέτησε επίσης ως στρατηγικός τεχνικός σύμβουλος στη Huawei καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000.

Κάτοικος Σανγκάης στην Κίνα, ο Σίνγκαμ είναι ένας εξέχων ευεργέτης ακροαριστερών σκοπών παγκοσμίως. Έχει περιγραφεί ως σοσιαλιστής και θαυμαστής του Μαοϊσμού.

Σύμφωνα με τους New York Times, ο Σίνγκαμ συντονίζεται στενά με την κινεζική κυβέρνηση και τα κρατικά Μέσα Ενημέρωσης, ενώ χρηματοδοτεί ομάδες, ειδησεογραφικούς οργανισμούς και πολιτικούς σε όλο τον κόσμο που διαδίδουν την προπαγάνδα της κινεζικής κυβέρνησης.

Έχει χρηματοδοτήσει προσπάθειες για την άρνηση ή την υποβάθμιση των κατηγοριών περί κινεζικών διώξεων και παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά των μουσουλμάνων Ουιγούρων.

Χρηματοδότησε επίσης την εναντίωση στην παροχή βοήθειας προς την Ουκρανία μετά την εισβολή πλήρους κλίμακας της Ρωσίας.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Σίνγκαμ χρηματοδοτεί και ηγείται μιας σειράς ακροαριστερών οργανώσεων προάσπισης δικαιωμάτων, πολιτικών κομμάτων, δεξαμενών σκέψης και ειδησεογραφικών Μέσων.

Αυτή η ομάδα οργανώσεων, που περιγράφηκε κάποτε από τον αριστερό σχολιαστή Χασάν Πάικερ ως «επιχείρηση» του Σίνγκαμ, περιλαμβάνει τις: Code Pink, The People’s Forum, ANSWER Coalition, BreakThrough News, Tricontinental και την International Peoples’ Assembly. Ηγείται επίσης οργανώσεων στη Βραζιλία, την Ινδία και τη Νότια Αφρική.

Οι δραστηριότητες του Σίνγκαμ έχουν προκαλέσει έρευνες από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, τόσο επί διακυβέρνησης Μπάιντεν όσο και επί της δεύτερης διακυβέρνησης Τραμπ, καθώς και από την Επιτροπή Τρόπων και Μέσων της Βουλής των Αντιπροσώπων του Κογκρέσου των ΗΠΑ.

Ο πατέρας του Σίνγκαμ, Άρτσιμπαλντ Σίνγκαμ, ήταν από τη Σρι Λάνκα.

Στη νεότητά του, ο Σίνγκαμ υπήρξε μέλος της «Ένωσης Επαναστατών Μαύρων Εργατών» (League of Revolutionary Black Workers), μιας μαύρης εθνικιστικής–μαοϊκής οργάνωσης, αναλαμβάνοντας εργασία σε εργοστάσιο της Κράισλερ (Chrysler) στο Ντιτρόιτ το 1972 ως ακτιβιστής της ομάδας.

Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Χάουαρντ (Howard University) πριν ξεκινήσει μια εταιρεία συμβούλων για εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης εξοπλισμού από το σπίτι του στο Σικάγο.

Ο Σίνγκαμ ίδρυσε τη Thoughtworks, μια εταιρεία παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών τεχνολογίας με έδρα το Σικάγο, η οποία παρέχει εξατομικευμένο λογισμικό, εργαλεία λογισμικού και συμβουλευτικές υπηρεσίες, στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ενώ η σύστασή της σε εταιρεία ολοκληρώθηκε το 1993.

Από το 2001 έως το 2008, ο Σίνγκαμ διετέλεσε στρατηγικός τεχνικός σύμβουλος της Huawei.

Το 2005, η Thoughtworks άνοιξε γραφεία στην Κίνα.

Έως το 2008, η Thoughtworks απασχολούσε 1.000 εργαζομένους και αναπτυσσόταν με ρυθμό 20–30% ετησίως, διαθέτοντας εγκαταστάσεις σε διάφορα μέρη του κόσμου.

Στους πελάτες της περιλαμβάνονταν η Microsoft, η Oracle, μεγάλες τράπεζες και η εφημερίδα The Guardian. Ο Σίνγκαμ κατείχε το 97% των κοινών μετοχών της εταιρείας.

Το 2010, ο Σίνγκαμ κήρυξε την έναρξη του 5ου Συνεδρίου Ανάπτυξης Ευέλικτου Λογισμικού της Thoughtworks στο Πεκίνο, όπου μίλησε για την επιρροή που άσκησε στη Huawei.

Ο Σίνγκαμ πούλησε τη Thoughtworks στην εταιρεία ιδιωτικών κεφαλαίων Apax Partners το 2017 έναντι 785 εκατομμυρίων δολαρίων, εποχή κατά την οποία η εταιρεία αριθμούσε 4.500 εργαζομένους σε 15 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Νότιας Αφρικής και της Ουγκάντας.

Ο επικεφαλής επιστήμονάς της, Μάρτιν Φάουλερ, έγραψε ότι ο Σίνγκαμ δεν αναμεμιγνυόταν στη διοίκηση της επιχείρησης για αρκετά χρόνια μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Μετά την πώληση της εταιρείας, μετακόμισε στην Κίνα, όπου κατέχει ή συνκατέχει μια σειρά από επιχειρήσεις.

Το 2019, ξεκίνησε μια συμβουλευτική επιχείρηση με συνεργάτες οι οποίοι συνκατέχουν επίσης (μαζί με κινεζικό δήμο) μια εταιρεία Μέσων Ενημέρωσης που προωθεί πολιτικές καταπολέμησης της φτώχειας στην Τονγκρέν.

Ο Σίνγκαμ διατηρεί επιχειρηματικά συμφέροντα σε κινεζικές εταιρείες στους τομείς των τροφίμων και των συμβουλευτικών υπηρεσιών.

Από το 2023, το γραφείο του βρίσκεται στη Σανγκάη και το μοιράζεται με τον όμιλο Maku Group, «στόχος του οποίου είναι να εκπαιδεύσει τους ξένους σχετικά με τα “θαύματα που έχει δημιουργήσει η Κίνα στην παγκόσμια σκηνή”» και στον οποίο ο Σίνγκαμ έχει παράσχει χρηματοδότηση σχεδόν 1,8 εκατομμυρίων δολαρίων.

Αφήστε τους μαθητές ήσυχους

Το Tribune λέει: Η συγκυρία στη Γαλλία και η ανάδειξη των παρασκηνιακών δικτυώσεων που εμπλέκουν ακροαριστερές οργανώσεις με ισλαμιστικούς κύκλους φέρνουν στο προσκήνιο μια βαθιά ιδεολογική και πολιτική αντίφαση.

Ο αληθής, αυθεντικός σοσιαλισμός εδράζεται ιστορικά στον ορθό λόγο, τον διαφωτισμό, την ισότητα, την ατομική και συλλογική ελευθερία, και πρωτίστως στον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους (laïcité).

Δεν μπορεί, συνεπώς, να έχει την παραμικρή σχέση ή ιδεολογική συνάφεια με τον ισλαμισμό, μια αυταρχική, θεοκρατική και δεσποτική ατζέντα που επιδιώκει την υποταγή της κοινωνίας σε θρησκευτικούς κανόνες και την κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών.

Τα όσα διαδραματίζονται σήμερα στους δρόμους της Γαλλίας απέχουν παρασάγγας από τον πατριωτικό σοσιαλισμό, όπως αυτός διαμορφώθηκε και εκφράστηκε ιστορικά μέσα από τους μεγάλους αγώνες των λαών:

◾Από την ιστορική παρακαταθήκη της Γαλλικής Επανάστασης, που έθεσε τα θεμέλια της λαϊκής κυριαρχίας και του κοσμικού κράτους,

◾Από την Παρισινή Κομμούνα, που πάλεψε για την κοινωνική απελευθέρωση απέναντι στην καταπίεση,

◾Από την ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ, που συνέδεσε άρρηκτα την κοινωνική δικαιοσύνη με την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία και την προάσπιση της πατρίδας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η στάση της λεγόμενης «δικαιωματικής» ή αριστερίστικης θολοκουλτούρας αποδεικνύεται για άλλη μια φορά μοιραία. Στην προσπάθειά της να υπηρετήσει έναν άκριτο αντικαπιταλισμό ή μια επιφανειακή ρητορική «αντι-ιμπεριαλισμού», μετατρέπεται σε Δούρειο Ίππο για τη διείσδυση του ισλαμικού φονταμενταλισμού στην καρδιά της Ευρώπης.

Λειτουργώντας ως «χρήσιμοι ηλίθιοι», οι θιασώτες αυτής της ιδεολογικής σύγχυσης υπονομεύουν τους πραγματικούς αγώνες των εργαζομένων και των νέων για κοινωνική δικαιοσύνη, προσφέροντας κάλυψη σε σκοταδιστικές δυνάμεις που εχθρεύονται την ίδια τη δημοκρατία και την ελευθερία.