Τι απαντάει ο Μπουτάρης στην καταγγελία ότι νοίκιασε σπίτι από τον συνέταιρο του Ζάεφ

Απάντηση στο δημοσίευμα της Thessnews που αναφέρει ότι ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης νοίκιασε το νέο του σπίτι από επιχειρηματία συνέταιρο του Σκοπιανού πρωθυπουργού Ζόραν Ζαεφ έδωσε το βράδυ του Σαββάτου ο δήμαρχος Γιάννης Μπουτάρης.

«Μπήκα πλούσιος στο δημόσιο χώρο. Δημιουργώντας τον Αρκτούρο, συμμετέχοντας σε κινήσεις πολιτών ή προσπαθώντας να ταράξω μαζί με άλλους το τέλμα της πόλης έχασα και δεν κέρδισα χρήματα.

»Και σίγουρα δεν αγωνιούσα να γλιτώσω λίγα ευρώ από τo… νοίκι μου.

»Το νοίκι μου, όχι τη βίλα μου ούτε την έπαυλή μου», δηλώνει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, απαντώντας στα δημοσιεύματα για το ενοίκιο του νέου του σπιτιού και την προσωπική του ζωή.

Ο κ.Μπουτάρης -μέσω γραπτής ανακοίνωσης- τονίζει πως «οι θέσεις μου για τις διεθνείς σχέσεις της χώρας και τα Βαλκάνια είναι επίσης διαχρονικά γνωστές.

»Δεν περιμένω βέβαια η κατάσταση στην πόλη να αλλάξει από τη μια μέρα στην άλλη ούτε οι θαυμαστές και υπηρέτες του σκληρού καθεστώτος Παπαγεωργόπουλου να αποκτήσουν ξαφνικά ιστορική συνείδηση.

»Ούτε να σταματήσουν τη φτηνή πατριδοκαπηλία και να μάθουν να υπηρετούν τα συμφέροντα της πόλης».

Στη δήλωση – απάντηση επισυνάπτει «για τους καλόπιστους το τιμολόγιο του μεσίτη από τον οποίο βρήκα το σπίτι», ενώ προσθέτει πως «στους κακόπιστους έχω να πω πως, παρά την ανθρωποφάγο διάθεση, δεν πρόκειται ούτε τώρα να κάνω πίσω και προτρέπω κάθε συμπολίτη μου να μην θεωρεί… μιαρό τον διάλογο και τις επαφές με τους γείτονές μας.

»Oι συμπτώσεις δίνουν δυστυχώς τροφή στους πατριδοκάπηλους».

Στην ίδια δήλωση ο κ.Μπουτάρης συμπληρώνει πως «όλοι έχουμε ιστορία και είμαι ανοικτός σε κάθε κριτική.

»Δεν ανέχομαι όμως όσοι υπηρέτησαν πιστά και επ’ αμοιβή το καθεστώς που καταλήστευσε την πόλη, διατηρώντας επί έτη ακριβοπληρωμένες θέσεις γραφείων Τύπου αλλά και πολεμώντας συνειδητά κάθε προσπάθεια για την τιμώρηση των υπαιτίων, να αμφισβητούν τη διαφάνεια των επιλογών μου».

Και καταλήγει η ανακοίνωση: «Θα συνιστούσα επίσης στα ίδια υποκείμενα να αναλογιστούν αν μπορούν να βρουν αποθέματα αξιοπρέπειας και δημοσιογραφικής δεοντολογίας, όταν αναφέρονται σε ψυχές ανήλικων παιδιών».