Ο Γκιγιόμ Τρισάρ εκλέχτηκε για δεύτερη φορά Μεγάλος Διδάσκαλος της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας

Η Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας [αντίστοιχη της Μεγάλη Στοάς της Ελλάδας και της Εθνικής Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας) εξέλεξε, την Παρασκευή 28 Αυγούστου 2026 στο Μπορντώ, τον Γκιγιόμ Τρισάρ επικεφαλής του τάγματος.

Ήδη Μεγάλος Διδάσκαλος τη περίοδο 2023-2024, πραγματοποιεί μια αξιοσημείωτη επιστροφή στην προεδρία του Μεγάλου Συμβουλίου του παλαιότερου και μεγαλύτερου Γαλλικού Ελευθεροτεκτονικού Τάγματος.

Πρόκειται για μια σπάνια εξέλιξη, καθώς πρέπει να ανατρέξει κανείς τριάντα επτά χρόνια πίσω για να βρει πρώην Μεγάλο Διδάσκαλο που επιστρέφει στη διοίκηση του τάγματος.

Συνερχόμενοι με την ευκαιρία της 161ης Συνέλευσης (Convent), οι αντιπρόσωποι της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας ανέθεσαν έτσι στον Γκιγιόμ Τρισάρ την αποστολή να οδηγήσει ένα τάγμα που διεκδικεί περισσότερο από ποτέ την ενεργό συμμετοχή του στον δημόσιο διάλογο.

Στην ομιλία του, ο νέος Μεγάλος Διδάσκαλος προέβη σε μια αυστηρή διαπίστωση της κατάστασης στη χώρα και τον κόσμο.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Γαλλία διέρχεται μια βαθιά κρίση του δημοκρατικού συμφώνου, σε ένα διεθνές πλαίσιο που χαρακτηρίζεται από αναταραχές.

«Αυτό που κλονίζεται δεν είναι ένα συνταγματικό κείμενο, είναι ο δεσμός που μας κρατάει μαζί», τόνισε.

Τρεις προτεραιότητες για την έναρξη της θητείας

Αυτή η νέα θητεία θα διαρθρωθεί γύρω από τρεις εξωστρεφείς προτεραιότητες.

Η πρώτη συνίσταται στην επαναβεβαίωση της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας ως μυστικιστικού/τελετουργικού τάγματος, καθώς πλησιάζει η τριακοσιοστή επέτειός της, με το τάγμα να έχει ιδρυθεί το 1728.

Η δεύτερη προτεραιότητα αφορά την έναρξη των «Utopia Masonica», δημόσιων εκδηλώσεων που διοργανώνονται από τις στοές την άνοιξη του 2027 με θέμα την αδελφοσύνη.

Τέλος, η τρίτη προτεραιότητα έγκειται στη διοργάνωση δημόσιων διαλέξεων με την ονομασία «Εργοτάξια της Δημοκρατίας», οι οποίες αναμένεται να αναπτυχθούν σε ολόκληρη τη επικράτεια.

Κινητοποίηση όλων των στοών

Ο Γκιγιόμ Τρισάρ απηύθυνε επίσης ένα σύνθημα σε επίπεδο τάγματος: «Μία Στοά, μία πράξη» (Une Loge, un acte).

Από τώρα έως την επόμενη Συνέλευση, καθεμία από τις 1.400 στοές της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας καλείται να αναλάβει μια συγκεκριμένη δημόσια δράση, είτε πρόκειται για διάλεξη, παρέμβαση σε σχολικό ή πανεπιστημιακό περιβάλλον, έκθεση, συναυλία ή δράση αλληλεγγύης.

Ο δηλωμένος στόχος είναι σαφής: η εισαγωγή των τεκτονικών αξιών στην Κοινωνία.

Αγώνες που θεωρούνται οικουμενικοί

Ο Μεγάλος Διδάσκαλος υπενθύμισε τέλος την ιστορική παρακαταθήκη των ελευθεροτεκτόνων της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας στις μεγάλες κατακτήσεις της χειραφέτησης.

Ανέθεσε τέσσερις αγώνες προτεραιότητας: Παγκόσμια υγεία, αξιοπρέπεια της τρίτης ηλικίας, λαϊκή επιμόρφωση και δικαίωμα ασύλου για τους κλιματικούς πρόσφυγες.

Πιστή στον οικουμενισμό, την κληρονομιά του Διαφωτισμού και τη δεσμευτική αφοσίωση του τάγματος υπέρ της κοσμικότητας (laïcité/λαϊκότητας), η Μεγάλη Ανατολή της Γαλλίας προτίθεται επίσης να τεθεί στην «πρωτοπορία» του αγώνα ενάντια στις ταυτοτικές ιδεολογίες*.

Ο Γκιγιόμ Τρισάρ υπογράμμισε την ανάγκη για σθεναρή καταπολέμηση του ρατσισμού και του αντισημιτισμού, οι οποίοι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κανονικοποιούνται στον δημόσιο διάλογο.

Μια διεκδικούμενη διεθνής διάσταση

Σε ένα τεταμένο γεωπολιτικό πλαίσιο, που χαρακτηρίζεται από την επιστροφή των συγκρούσεων υψηλής έντασης και από παραβιάσεις του κράτους δικαίου σε πολλές χώρες, ο νέος Μεγάλος Διδάσκαλος κατέστησε τη διεθνή διάσταση κεντρικό άξονα της δράσης του.

Επιθυμεί να προωθήσει ένα σύμφωνο συμμαχίας μεταξύ των ταγμάτων του φιλελεύθερου και αδγματικού ελευθεροτεκτονισμού, ώστε κανένα να μην παραμείνει απομονωμένο απέναντι στις απειλές.

Απεύθυνε επίσης μήνυμα συμπαράστασης στους ελευθεροτέκτονες της Μαδαγασκάρης, καθώς και σε όλους τους αδελφούς και τις αδελφές που απειλούνται στον κόσμο.

Το απόγευμα της Κυριακής 30/08, κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου, είχε την τιμή να αναζωπυρώσει τη Φλόγα στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και να καταθέσει στέφανο εκ μέρους της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Το έπραξε, περιτριγυρισμένος από φίλιες τεκτονικές Μεγάλες Στοές (αδελφές δικαιοδοσίες), ως φόρο τιμής σε όλες και όλους εκείνους που αγωνίστηκαν, φτάνοντας έως την υπέρτατη θυσία της ζωής τους, για να υπερασπιστούν τις οικουμενικές αξίες της Ελευθερίας, της Ισότητας και της Αδελφότης. Το έπραξε επίσης παρουσία ενός συνταγματάρχη, διοικητή των δυνάμεων της «Επιχείρησης Sentinelle», ως τεκμήριο της στήριξής του σε αυτές τις χιλιάδες γυναίκες και άνδρες που, καθημερινά, αγρυπνούν για τους συμπολίτες τους και μεριμνούν για την προστασία τους.

Τέλος, την Κυριακή 30 Αυγούστου στις 18.00, στην Αψίδα του Θριάμβου, ο Γκιγιόμ Τρισάρ αναζωπύρωσε τη φλόγα του Αγνώστου Στρατιώτη και κατέθεσε, για πρώτη φορά στην ιστορία της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας, στέφανο εκ μέρους του τάγματος, ως φόρο τιμής σε όλους όσοι έπεσαν για τις οικουμενικές αξίες της ελευθερίας, της ισότητας και της αδελφοσύνης.

Πηγή: petiterepublique

*Ταυτοτικές Ιδεολογίες: Με τον όρο idéologies identitaires (ταυτοτικές ιδεολογίες) στη γαλλική πολιτική και κοινωνική συζήτηση -ιδιαίτερα στο πλαίσιο των διακηρύξεων της Μεγάλης Ανατολής της Γαλλίας (GODF)- αναφέρονται τα ρεύματα σκέψης που τοποθετούν την ταυτότητα (φυλετική, εθνική, θρησκευτική, πολιτισμική ή έμφυλη) στο επίκεντρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής, υπεράνω της καθολικής ιδιότητας του πολίτη.

Στη γαλλική παράδοση του οικουμενισμού (universalisme) και της κοσμικότητας (laïcité), ο όρος αυτός χρησιμοποιείται με διπλή αιχμή:

Ακροδεξιός / Εθνικιστικός Ταυτοτισμός (Identitarisme): Αφορά κινήματα που προάγουν τον εθνοφυλετικό διαχωρισμό, την ξενοφοβία, τον προστατευτισμό της «πολιτισμικής καθαρότητας» και τη στοχοποίηση των μεταναστών ή των μειονοτήτων.

Διασπαστικός / Ακραίος Κοινοτισμός (Communautarisme): Αφορά ρεύματα που κατακερματίζουν την κοινωνία σε ξεχωριστές ομάδες βάσει φυλής, θρησκείας ή φύλου, υποστηρίζοντας ότι η δικαιοσύνη επιτυγχάνεται μέσα από την περιχαράκωση και τη σύγκρουση αυτών των ταυτοτήτων, απορρίπτοντας το κοινό έδαφος του δημοκρατικού πολιτεύματος.

Στην ουσία, η κριτική απέναντι στις «ταυτοτικές ιδεολογίες» προασπίζεται το μοντέλο του ισότιμου πολίτη: την ιδέα ότι όλα τα άτομα, ανεξαρτήτως καταγωγής ή πεποιθήσεων, συγκροτούν μια ενιαία πολιτική κοινότητα με κοινά δικαιώματα και υποχρεώσεις, απέναντι στον κατακερματισμό της κοινωνίας σε αντιμαχόμενες ομάδες. Ορθός Λόγος δηλαδή.