Ο Μητσοτάκης ζητά άλλη μια τετραετία για να λύσει τα προβλήματα του Καστελλόριζου – Επτά χρόνια δεν ήταν αρκετά

Υπάρχουν πολιτικές δηλώσεις που προκαλούν απλώς ερωτήματα και υπάρχουν και εκείνες που, ύστερα από επτά και πλέον χρόνια διακυβέρνησης, αγγίζουν τα όρια της πρόκλησης. Η δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη από το Καστελλόριζο ότι «μέσα στην επόμενη τετραετία πρέπει να έχουμε κλείσει όλα τα ανοιχτά μέτωπα» ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία.

Γιατί το ερώτημα είναι απλό: επτά και πλέον χρόνια δεν ήταν αρκετά για να κλείσουν αυτά τα μέτωπα;

Ο πρωθυπουργός βρέθηκε στο ακριτικό νησί και παρουσίασε ένα κυβερνητικό σχέδιο 37 έργων, συνολικού προϋπολογισμού 27 εκατ. ευρώ. Λιμάνι, ύδρευση, αποχέτευση και βιολογικός καθαρισμός, ενέργεια, απορρίμματα, στέγαση, υγεία, ψηφιακός μετασχηματισμός και ενίσχυση του ανθρώπινου δυναμικού περιλαμβάνονται στον σχεδιασμό.

Ακόμη και η ίδια η περιγραφή των έργων, όμως, αποκαλύπτει το μέγεθος του προβλήματος. Η κυβέρνηση μιλά για οριστική αντιμετώπιση προβλημάτων ύδρευσης και βιολογικού καθαρισμού, για αποκατάσταση του λιμανιού, για νέες κατοικίες για γιατρούς, εκπαιδευτικούς και δημόσιους υπαλλήλους. Δηλαδή για βασικές υποδομές και στοιχειώδεις προϋποθέσεις που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητες σε ένα ευρωπαϊκό κράτος και, ακόμη περισσότερο, σε ένα νησί με την ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία του Καστελλόριζου.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική ουσία της επίσκεψης.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κυβερνά από τον Ιούλιο του 2019. Έχει ήδη διανύσει περισσότερα από επτά χρόνια στην εξουσία. Και αντί να παρουσιάσει έναν απολογισμό για όσα ολοκληρώθηκαν, ανακοινώνει ότι στην επόμενη τετραετία θα λύσει όσα παραμένουν ανοιχτά.

Με άλλα λόγια, ζητά από τους πολίτες να αξιολογήσουν την κυβέρνηση όχι μόνο για αυτά που έκανε, αλλά και για αυτά που υπόσχεται ότι θα κάνει στο μέλλον. Μόνο που το Καστελλόριζο δεν είναι μια καινούργια κυβερνητική προτεραιότητα. Τα προβλήματα του νησιού είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Και η αντιμετώπισή τους δεν μπορεί κάθε φορά να μετατίθεται στην επόμενη τετραετία.

Το ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το στεγαστικό. Σήμερα κατασκευάζονται 12 κατοικίες από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, δρομολογούνται άλλες εννέα από το Λιμενικό και επισκευάζονται ακόμη τέσσερις. Παράλληλα, παραχωρούνται 19 στρέμματα με 30 παλιές και ακατάλληλες κατοικίες για την ανέγερση νέων. Πρόκειται για αναγκαίες παρεμβάσεις. Αλλά ταυτόχρονα αποτελούν και μια έμμεση παραδοχή ότι το κράτος εξακολουθεί να δυσκολεύεται να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη για να παραμείνουν στο νησί γιατροί, εκπαιδευτικοί και δημόσιοι λειτουργοί.

Το ίδιο ισχύει και για την υγεία. Το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο εξακολουθεί να χρειάζεται ενίσχυση, ενώ προχωρούν προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού και πραγματοποιούνται μετακινήσεις καρδιολόγου και παιδιάτρου από τη Ρόδο. Όλα αυτά είναι θετικά. Αλλά δεν μπορούν να μετατρέπονται σε προεκλογικό επίτευγμα χωρίς να τίθεται το αυτονόητο ερώτημα: γιατί χρειάστηκαν τόσα χρόνια για να φτάσουμε σήμερα να συζητάμε ακόμη για τις βασικές ανάγκες του νησιού;

Ο πρωθυπουργός επικαλέστηκε και την ιστορία του Καστελλόριζου, θυμίζοντας ότι κάποτε το νησί είχε περισσότερους από 10.000 κατοίκους. Σήμερα ο στόχος, είπε, είναι να προσελκύσει περισσότερο μόνιμο πληθυσμό και να μπορούν οι νέοι Καστελλοριζιοί να ζήσουν και να προκόψουν στον τόπο τους.

Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με τον στόχο. Η πραγματική πρόκληση, όμως, είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να γίνει πράξη. Και αυτό απαιτεί αποτελέσματα, όχι άλλη μία παράταση υποσχέσεων.

Το Καστελλόριζο δεν χρειάζεται μια ακόμη τετραετία για να ακούσει τι πρόκειται να γίνει. Χρειάζεται να δει τι έγινε ήδη.

Και τελικά, ίσως αυτό να είναι το πιο άβολο ερώτημα που άφησε πίσω της η επίσκεψη του πρωθυπουργού: ύστερα από επτά και πλέον χρόνια στο τιμόνι της χώρας, πόσο ακόμη πρέπει να περιμένει ένα ακριτικό νησί για να κλείσουν τα «ανοιχτά μέτωπα» που η ίδια κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι εξακολουθούν να το ταλανίζουν;

Γιατί όταν η απάντηση είναι «στην επόμενη τετραετία», η ερώτηση που αναπόφευκτα ακολουθεί είναι μία: και τα προηγούμενα επτά χρόνια τι ήταν;