Στερεύει το νερό στη Μέση Ανατολή και άλλες «ξηρές» περιοχές του πλανήτη

Νέα μελέτη της NASA αποκαλύπτει σημαντικές αλλαγές στη διαθεσιμότητα γλυκού νερού, αλλαγές που θα μπορούσαν να διαμορφώσουν την έλλειψη νερού κατά τη διάρκεια του τρέχοντος αιώνα.

Οι επιστήμονες βασίστηκαν σε δορυφορικές παρατηρήσεις 14 ετών σε συνδυασμό με στοιχεία για την ανθρώπινη δραστηριότητα, για να καταγράψουν τις τάσεις διαθεσιμότητας γλυκού νερού σε 34 περιοχές σε όλο τον κόσμο.

«Ανακαλύψαμε ότι υφίσταται μία μεγάλη υδρολογική αλλαγή», δήλωσε ο υδρολόγος Τζέι Φαμιλιέτι.

Συγκεκριμένα, οι υγρές περιοχές σε όλο τον κόσμο γίνονται πιο υγρές και οι ξηρές περιοχές πιο ξηρές.

Αυτό σημαίνει επιδείνωση της κατάστασης για τις ξηρές περιοχές, οι περισσότερες από τις οποίες βρίσκονται μεταξύ των τροπικών και των μεγάλων γεωγραφικών πλατών.

Αρκετές από αυτές τις ευάλωτες περιοχές, όπως η Μέση Ανατολή, η Καλιφόρνια και η Αυστραλία, περιπλέκουν το ζήτημα καθώς εξαντλούν τα αποθέματα των υπόγειων υδάτων.

Η κατάσταση στις περιοχές αυτές είναι απίθανο να βελτιωθεί χωρίς σημαντική κυβερνητική δράση, σύμφωνα με την έρευνα.

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες πίσω από αυτές τις τάσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, οι φυσικοί κύκλοι και η διαχείριση των υδάτινων πόρων από τους ανθρώπους.

«Ένας βασικός στόχος της έρευνας ήταν να γίνει διάκριση των μετατοπίσεων στην επίγεια αποθήκευση νερού, μεταξύ αυτών που οφείλονται στη φυσική μεταβλητότητα και αυτών που είναι αποτέλεσμα ανθρωπίνων δράσεων, όπως η άντληση υπογείων υδάτων από έναν υδροφόρο ορίζοντα ταχύτερα από ό,τι αυτά αναπληρώνονται», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Ματ Ροντέλ, του Ινστιτούτου Γκόνταρντ της NASA.

«Οι τάσεις αυτές έχουν προβλεφθεί για το υπόλοιπο του 21ου αιώνα από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού, αλλά θα χρειαστούμε ένα πολύ μεγαλύτερο σύνολο δεδομένων για να είμαστε σε θέση να αναφέρουμε οριστικά εάν η κλιματική αλλαγή είναι υπεύθυνη για αυτά που βλέπουμε στα δορυφορικά δεδομένα», δήλωσε ο Φαμιλιέτι.

Η μελέτη καταλήγει ότι οι κυβερνητικές πολιτικές που ενθαρρύνουν τη διατήρηση των υδάτων μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των κρίσεων έλλειψης νερού.