Αλέξης Τσίπρας: Αναβάθμισα τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις σε πλαίσιο αμοιβαίου οφέλους – Ποιους ηγέτες εκτιμά ο απρόβλεπτος Τραμπ

Κατά την τοποθέτησή του στο στο 30ο Συνέδριο του Economist, ο Αλέξης Τσίπρας προχώρησε σε μια αναλυτική αναδρομή της δικής του κυβερνητικής θητείας, εστιάζοντας στον τρόπο με τον οποίο η διακυβέρνησή του χειρίστηκε τις σχέσεις με την Ουάσιγκτον.

Συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στην περίοδο που ο ίδιος, ως πρωθυπουργός δύο διαδοχικών κυβερνήσεων, διαπραγματεύτηκε με τη διοίκηση του Μπαράκ Ομπάμα.

Όπως υπογράμμισε, το αποτέλεσμα εκείνων των επαφών ήταν η ουσιαστική αναβάθμιση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, η οποία όμως επιτεύχθηκε μέσα σε ένα αυστηρό πλαίσιο αμοιβαίου οφέλους, χωρίς εγχώριες υποχωρήσεις.

Σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, εκεί εντοπίζεται και η θεμελιώδης, ειδοποιός διαφορά ανάμεσα στη δική του πολιτική φιλοσοφία και την τακτική της σημερινής κυβέρνησης.

Τόνισε χαρακτηριστικά ότι ο ίδιος έθετε πάντοτε ως απόλυτη προτεραιότητα τα εθνικά συμφέροντα της χώρας, αρνούμενος να εργαλειοποιήσει την εξωτερική πολιτική για την άντληση ιδιωτικού ή πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους.

Διαβάστε επίσης: Αλέξης Τσίπρας: Ο Μητσοτάκης με κατηγορούσε για «τραμπισμό» – Αδυνατεί να ποντίσει καλώδιο στην Κάσο και η Τουρκία παίρνει F-16, F-35, Eurofighter, κινητήρες – «Εθνική ήττα» ο υποτακτικός Μητσοτάκης – Τσίπρας: Εγώ ΔΕΝ έδωσα

Στρέφοντας τα βέλη του προς το Μέγαρο Μαξίμου, επεσήμανε ότι η τρέχουσα διαχείριση χαρακτηρίζεται από μια εσωτερική, προσωπική ανασφάλεια της ηγεσίας, η οποία δυστυχώς μετατρέπεται σε εθνική ανασφάλεια και αντανακλάται στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Συμπλήρωσε, μάλιστα, πως καμία προοπτική σταθερότητας και ανάπτυξης δεν μπορεί να υπάρξει για την Ελλάδα, εάν πρώτα δεν διασφαλιστεί πλήρως η εθνική της ασφάλεια.

Κριτική στην εξοπλιστική στρατηγική και γεωπολιτική ανατροπή στο Αιγαίο

Προχωρώντας στην αποτίμηση των πρόσφατων διπλωματικών εξελίξεων, ο Πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. απέρριψε τον όρο «διπλωματία» για τους χειρισμούς της κυβέρνησης, επιλέγοντας να χρησιμοποιήσει τον βαρύ χαρακτηρισμό της «υποτακτικής συμπεριφοράς».

Εστιάζοντας στις τελευταίες ανακοινώσεις αναφορικά με το εξοπλιστικό πρόγραμμα των μαχητικών αεροσκαφών F-35, ο κ. Τσίπρας έκανε λόγο για μια ξεκάθαρη «εθνική ήττα», την οποία, όπως δήλωσε, χρεώνεται προσωπικά και στο ακέραιο ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Για να τεκμηριώσει τη θέση του, ο πρώην Πρωθυπουργός παρουσίασε μια αναλυτική σύγκριση των γεωπολιτικών δεδομένων, υπενθυμίζοντας την κατάσταση που επικρατούσε στην περιοχή όταν ο ίδιος αποχώρησε από τη διακυβέρνηση της χώρας:

Εξοπλιστική ισορροπία: Κατά την έξοδο του ΣΥΡΙΖΑ από το Μέγαρο Μαξίμου, η Τουρκία δεν διέθετε στο οπλοστάσιό της ούτε αναβαθμισμένα F-16, ούτε F-35, ούτε Eurofighter.

Ενεργειακή διπλωματία: Η συζήτηση για την κατασκευή του ενεργειακού αγωγού East Med ήταν απολύτως ενεργή και στο επίκεντρο των περιφερειακών εξελίξεων.

Στρατηγικές Συμμαχίες: Η στρατηγική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες βρισκόταν σε τροχιά ισότιμης ανάπτυξης, ενώ δεν υπήρχε στο προσκήνιο το τουρκολιβυκό σύμφωνο, το οποίο μετέπειτα περιέπλεξε τα κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σήμερα, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα, όλα αυτά τα πλεονεκτήματα έχουν ανατραπεί εις βάρος της Ελλάδας.

Το γεγονός αυτό δημιουργεί έντονη και δικαιολογημένη ανησυχία στους πολίτες, η οποία επιτείνεται από τη διαπίστωση ότι η χώρα στερείται πλέον μιας συγκροτημένης εθνικής στρατηγικής με σαφή αρχή, μέση και τέλος.

Η απρόβλεπτη φύση του Ντόναλντ Τραμπ και ο «θαυμασμός» προς τον Ερντογάν

Στο πλαίσιο της συζήτησης για την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην αμερικανική ηγεσία, ο Αλέξης Τσίπρας υπενθύμισε ότι ο Ρεπουμπλικανός πρόεδρος ήταν ανέκαθεν απρόβλεπτος, ακόμη και κατά την πρώτη του θητεία.

Απαντώντας σε σχετική παρατήρηση του δημοσιογράφου ότι η παρουσία του κ. Τραμπ δεν θα είναι μόνιμη, ο πρώην Πρωθυπουργός σχολίασε με νόημα πως «κανείς δεν θα είναι για πάντα» στην εξουσία, υπονοώντας την ανάγκη για μακροπρόθεσμο σχεδιασμό που ξεπερνά τα πρόσωπα.

Ο κ. Τσίπρας ξεκαθάρισε ότι η συμμαχική σχέση της Ελλάδας με τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη.

Σημείωσε ότι ομιλεί ως ένας πολιτικός ο οποίος, παρά τις βαθιές, υπαρκτές και ιδεολογικές διαφορές που τον χώριζαν από τον Ντόναλντ Τραμπ, κατάφερε κατά τη διάρκεια της κοινής τους θητείας να ενισχύσει ουσιαστικά τη διμερή συνεργασία, θέτοντας όμως πάντα ως όρο την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων.

Αντίθετα, εξέφρασε τον προβληματισμό του για την τρέχουσα κατάσταση, επισημαίνοντας ότι δεν βλέπει κανένα χειροπιαστό όφελος για την Αθήνα από τη σημερινή διαχείριση.

Αντιθέτως, διέκρινε σοβαρούς λόγους ανησυχίας λόγω της αλλαγής της ισορροπίας ισχύος στο Αιγαίο υπέρ της Άγκυρας.

Βασιζόμενος στην προσωπική του γνωριμία και εμπειρία με τον Αμερικανό Πρόεδρο, ο κ. Τσίπρας εξήγησε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ εκτιμά ιδιαίτερα τους ηγέτες που επιδεικνύουν σταθερότητα, δεν κρύβονται και ξέρουν να διεκδικούν με σθένος.

Για τον λόγο αυτό, όπως εκτίμησε, ο κ. Τραμπ αναπτύσσει έναν ανησυχητικό για την Ελλάδα θαυμασμό προς το πρόσωπο του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος εφαρμόζει μια διεκδικητική πολιτική.

Υπό αυτό το πρίσμα, ο πρώην Πρωθυπουργός κατέθεσε στο δημόσιο διάλογο το κρίσιμο ερώτημα για το πού ακριβώς βρίσκεται και πώς αντιδρά η Ελλάδα μέσα σε αυτό το μεταβαλλόμενο περιβάλλον.

Το πολιτικό κόστος και το παράδειγμα της Συμφωνίας των Πρεσπών

Ασκώντας δριμεία κριτική στην κυβερνητική παράταξη, ο Αλέξης Τσίπρας την κατηγόρησε ότι θυσιάζει το μακροπρόθεσμο εθνικό συμφέρον στον βωμό μιας εφήμερης επικοινωνιακής τακτικής και του πρόσκαιρου μικροκομματικού κέρδους.

Για να αναδείξει τη διαφορά νοοτροπίας, επικαλέστηκε τη δική του στάση στον χειρισμό του ονοματολογικού ζητήματος και τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Όπως ανέφερε, ο ίδιος έπραξε το ακριβώς αντίθετο: παραμέρισε πλήρως το προσωπικό και κομματικό του πολιτικό κόστος, παρόλο που γνώριζε πολύ καλά το τεράστιο πολιτικό βάρος που επωμιζόταν, προκειμένου να δώσει οριστική λύση σε ένα μείζον εθνικό θέμα που ταλάνιζε την εξωτερική πολιτική της χώρας για τρεις δεκαετίες.

Παράλληλα, αμφισβήτησε τη λογική μιας συμμαχίας όπου η Ελλάδα λειτουργεί ως δεδομένος εταίρος χωρίς ανταλλάγματα.

Τόνισε ότι μέσα σε ένα συμμαχικό πλαίσιο, όπως αυτό με τις ΗΠΑ ή το ΝΑΤΟ, πρέπει να υφίσταται αμοιβαίο όφελος.

Δεν είναι ανεκτό, σημείωσε, η Τουρκία να λαμβάνει τη μερίδα του λέοντος στις διαπραγματεύσεις και η Ελλάδα να αρκείται απλώς σε αόριστες υποσχέσεις και φιλικά χτυπήματα στην πλάτη.

Η επιστροφή στην πολυδιάστατη διπλωματία και ο ρόλος της Ελλάδας στην ουκρανική κρίση

Ο Πρόεδρος της ΕΛ.Α.Σ. υποστήριξε ότι η χώρα έχει απεμπολήσει εδώ και επτά χρόνια την παραδοσιακή, πολυδιάστατη εξωτερική της πολιτική.

Πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή που, όπως υπενθύμισε, χαρακτήριζε διαχρονικά την ελληνική διπλωματία, έχοντας τις ρίζες της στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και την οποία υπηρέτησαν αργότερα τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναφερόμενος στον πόλεμο στην Ουκρανία, ο κ. Τσίπρας άσκησε κριτική στην απόφαση της Αθήνας να πρωτοστατεί στην αποστολή οπλικών συστημάτων στο μέτωπο, αποδυναμώνοντας μάλιστα την άμυνα των ελληνικών νησιών.

Διευκρίνισε με απόλυτη σαφήνεια ότι κανείς δεν αμφισβητεί τη στήριξη της Ελλάδας προς τον ουκρανικό λαό, ούτε την απερίφραστη καταδίκη της ρωσικής εισβολής από την πρώτη στιγμή.

Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η χώρα δεν πρέπει να λειτουργεί ως ο πιο ακραίος και σκληρός αντίπαλος απέναντι σε τρίτες χώρες, αλλά ως ένας χρήσιμος εταίρος για την ίδια τη συμμαχία.

Η Ελλάδα, λόγω της μοναδικής γεωπολιτικής της θέσης στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων, οφείλει κατά τον κ. Τσίπρα να αποτελεί γέφυρα επικοινωνίας:

◾Να ανήκει σταθερά στη Δύση, αλλά να διατηρεί την ικανότητα να συνομιλεί με την Ανατολή.

◾Να κρατά ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τον Βορρά, τον Νότο, αλλά και με τη Ρωσία, ενόψει της επόμενης ημέρας και της αρχιτεκτονικής ασφάλειας που θα προκύψει μετά τον πόλεμο.

Κατέληξε επισημαίνοντας ότι η ίδια η Ευρώπη οφείλει να αναπτύξει μια σοβαρή στρατηγική για την εξεύρεση διπλωματικής λύσης -μια κατεύθυνση την οποία φαίνεται να επιδιώκει και ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ.

Εξέφρασε, τέλος, την απορία του για το γεγονός ότι σε αυτή τη διεθνή ειρηνευτική διαδικασία επιτρέπεται στον Ταγίπ Ερντογάν να έχει αναβαθμισμένο ρόλο διαμεσολαβητή, ενώ η ελληνική κυβέρνηση παραμένει στο περιθώριο.

Η Ελλάδα, κατέληξε, διαθέτει το ιστορικό βάθος, τη δύναμη και την ισχύ να αναλάβει πρωτοβουλίες προς όφελος της ειρήνης, της ασφάλειας και της σταθερότητας σε ολόκληρη την περιοχή.

Διαβάστε επίσης: Αλέξης Τσίπρας: Ο Μητσοτάκης με κατηγορούσε για «τραμπισμό» – Αδυνατεί να ποντίσει καλώδιο στην Κάσο και η Τουρκία παίρνει F-16, F-35, Eurofighter, κινητήρες – «Εθνική ήττα» ο υποτακτικός Μητσοτάκης – Τσίπρας: Εγώ ΔΕΝ έδωσα

Τι είπε ο Αλέξης Τσίπρας:

«Όταν εγώ διαπραγματεύτηκα με το administration του Ομπάμα, διότι εγώ ήμουν πρωθυπουργός σε δύο διαδοχικές κυβερνήσεις και αναβαθμίσαμε σε ένα πλαίσιο αμοιβαίου οφέλους τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. (…)

»Αυτή είναι η διαφορά μας. Η διαφορά μας είναι ότι εγώ πάντα διαπραγματεύτηκα για τα εθνικά συμφέροντα και όχι για το ιδιωτικό πολιτικό όφελος και μια προσωπική ανασφάλεια μετατρέπεται σήμερα σε εθνική ανασφάλεια, σε ανασφάλεια της χώρας. Αλλά δεν μπορεί να υπάρξει προοπτική σταθερότητας για τη χώρα χωρίς εθνική ασφάλεια. (…)

»…Εγώ δεν τα χαρακτηρίζω διπλωματία, αλλά τα χαρακτηρίζω υποτακτική συμπεριφορά και την εξέλιξη που είχαμε τις τελευταίες μέρες σε σχέση με τα F-35.

»Εγώ τα χαρακτηρίζω εθνική ήττα. Μία εθνική ήττα την οποία χρεώνεται προσωπικά ο Έλληνας πρωθυπουργός, όταν εγώ άφησα το Μέγαρο Μαξίμου. Η Τουρκία δεν είχε F-16. Η Τουρκία δεν είχε F-35. Η Τουρκία δεν είχε Eurofighter.

»Υπήρχε ανοιχτή συζήτηση για τον East Med, υπήρχε ανοιχτή η συζήτηση της στρατηγικής συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν υπήρχε τουρκολιβυκό σύμφωνο.

»Σήμερα όλα αυτά υπάρχουν και ίσως το τελευταίο θέμα είναι ποιος το χρεώνεται.

»Το σημαντικότερο είναι ότι είναι εις βάρος της χώρας μας και γεννά ανησυχία. Όπως ανησυχία γεννά και το γεγονός ότι δεν έχουμε μια εθνική στρατηγική με αρχή, μέση και τέλος. (…)

»Αλ. Τσίπρας: Και επί των ημερών του [ο Ντόναλντ Τραμπ] απρόβλεπτος ήταν.

»Ερώτηση: Θέλω να σας υπενθυμίσω όμως ότι ο πρόεδρος Τραμπ, ότι δεν θα είναι για πάντα.

»Αλ. Τσίπρας: Κανείς δεν θα είναι για πάντα.

»Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι είμαστε σύμμαχοι [με τις ΗΠΑ]. Μιλάτε σε έναν άνθρωπο ο οποίος, παρά τις πολιτικές και ιδεολογικές, βαθιές διαφορές με τον Πρόεδρο Τραμπ επί της θητείας του Προέδρου Τραμπ, ενίσχυσε ουσιαστικά την ελληνοαμερικανική συνεργασία, προς όφελος όμως και των εθνικών συμφερόντων.

»Αυτό που καταθέτω στο δημόσιο διάλογο είναι ότι δεν βλέπω κάποιο συγκεκριμένο όφελος. Ίσα ίσα βλέπω πολύ μεγάλη ανησυχία, πολύ μεγάλες λόγους να είμαστε ανήσυχοι ακριβώς γι’ αυτό που σας περιέγραψα για την αλλαγή της ισορροπίας ισχύος στο Αιγαίο. (…)

»Εγώ πιστεύω ότι οι χώρες πρέπει να έχουν μια στρατηγική. Όλα μπορούν να αλλάξουν, μπορεί να έχουμε κάποιο καιρικό φαινόμενο, αλλά δεν μπορεί στην εξωτερική πολιτική να λειτουργούμε με βάση το ότι πρέπει να είμαστε υποτακτικοί, διότι έτσι με αυτόν τον τρόπο θα μπορούμε να εξευμενίσουμε τις προθέσεις και να ευελπιστούμε στην καλή διάθεση ενός ηγέτη.

»Ο πρόεδρος Τραμπ πιστεύω, επειδή τον έχω γνωρίσει, ότι αξιολογεί πάρα πολύ θετικά αυτούς που έχουν μια σταθερή στάση και τους ηγέτες οι οποίοι δεν κρύβονται αλλά διεκδικούν.

»Και γι’ αυτό πιστεύω ότι σε ένα μεγάλο βαθμό δείχνει να έχει και έναν θαυμασμό, ανησυχητικό για εμάς, απέναντι στον Ερντογάν.

Διαβάστε επίσης: Αλέξης Τσίπρας: Ο Μητσοτάκης με κατηγορούσε για «τραμπισμό» – Αδυνατεί να ποντίσει καλώδιο στην Κάσο και η Τουρκία παίρνει F-16, F-35, Eurofighter, κινητήρες – «Εθνική ήττα» ο υποτακτικός Μητσοτάκης – Τσίπρας: Εγώ ΔΕΝ έδωσα

»Εγώ λοιπόν λέω μέσα σ όλα αυτά η Ελλάδα πού βρίσκεται; Αυτό το μεγάλο ερωτηματικό καταθέτω σήμερα σε αυτή τη συζήτηση. Και λέω ότι δυστυχώς, κατά τη γνώμη μου, θα κριθεί η γνώμη μου.

»Προκειμένου κάποιος να εξυπηρετήσει μια στρατηγική πρόσκαιρου πολιτικού οφέλους, θέτει σε κίνδυνο το εθνικό όφελος.

»Εγώ έκανα το ακριβώς αντίθετο με τις Πρέσπες. Παραμέλησα εντελώς τον δικό μου πολιτικό όφελος, γνωρίζοντας τι βάρος αναλαμβάνω στις πλάτες μου για να λύσω ένα εθνικό θέμα που ταλάνιζε τη χώρα 30 χρόνια. Αυτή είναι η διαφορά μας. (…)

»Αυτό που αμφισβητώ είναι ότι μέσα από αυτή τη [ελληνοαμερικανή] συμμαχία πρέπει να υπάρχει αμοιβαίο όφελος και δεν μπορεί μέσα σε μια συμμαχία με τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και με την Τουρκία, ο ένας να παίρνει τη μερίδα του λέοντος και άλλος να παίρνει κάποιες υποσχέσεις. (…)

»Εδώ και επτά χρόνια έχουμε απεμπολήσει την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που χαρακτήριζε την Ελλάδα ακόμα και από τις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

»Εδώ και τέσσερα πέντε χρόνια που είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία πρωτοστατούμε σε μια λογική σε ό,τι αφορά ακόμα και τη δυνατότητα εμείς να παίρνουμε οπλικά συστήματα από τα ελληνικά νησιά και να τα στέλνουμε στην Ουκρανία, ενώ θα έπρεπε να είμαστε μια χώρα που δεν θα αμφισβητεί τη στήριξη των συμμάχων μας, δεν θα αμφισβητεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο βρισκόμαστε, αλλά ακριβώς για να είμαστε πιο ωφέλιμη για την ίδια την ίδια τη συμμαχία στην οποία είμαστε, να έχουμε τη δυνατότητα να αποτελούμε γέφυρα και με τρίτες χώρες και όχι ο πιο σκληρός αντίπαλος απέναντι σε τρίτες χώρες.

»Και νομίζω σε αυτό είμαι πάρα πολύ σαφής. Ναι, βεβαίως. Είμαστε δίπλα στον ουκρανικό λαό.

»Στηρίξαμε από την πρώτη στιγμή και στηρίζουμε.

»Καταγγέλουμε τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

»Όμως η Ελλάδα πρέπει να είναι μια χώρα που θα κοιτάξει και την επόμενη μέρα κρατώντας, διατηρώντας κάποιους ανοιχτούς διαύλους και με τη Ρωσία.

»Αυτός πρέπει να είναι ο ρόλος μιας χώρας που παραδοσιακά είχε συμμαχίες.

»Βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι γεωπολιτικό.

»Μπορούσε να μιλάει και με την Ανατολή και να ανήκει στη Δύση, αλλά να μιλάει και με την Ανατολή.

»Να μιλάει και με το Βορρά να μιλάει και με το Νότο.

»Αυτή είναι η αντίληψη της ενεργητικής και πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής που έχει εγκαταλείψει ο κύριος Μητσοτάκης.

»Και δεν είναι, επαναλαμβάνω, μια αντίληψη την οποία είχε μόνο το ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν και του ίδιου του Κωνσταντίνου Καραμανλή. (…)

»Ερώτηση: Η συμμαχία της Ελλάδας είναι σαφέστατα με την Ουκρανία. Είμαστε στο πλευρό της όλη η Ευρώπη.

»Αλ. Τσίπρας: Δεν το αμφισβητεί κανένας αυτό. (…)

»Προφανώς και δεν αμφισβητεί κανείς σε ποιο πλευρό είμαστε.

»Αυτό το οποίο λέω και το είπα από την πρώτη στιγμή είναι ότι η ίδια η Ευρώπη πρέπει να έχει μια στρατηγική διπλωματικής λύσης.

»Και η διπλωματική λύση μπορεί να επιτευχθεί μονάχα όταν υπάρχουν πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της εξεύρεσης αυτής της λύσης.

»Ο ίδιος ο πρόεδρος Τραμπ ήταν αυτός ο οποίος προσπάθησε και το έχει αναλάβει και ακολουθεί αυτή αυτή την πολιτική.

»Γιατί λοιπόν συμμέτοχο σε αυτή την διαδικασία να είναι ο Ερντογάν και να μην μπορεί να είναι και η ελληνική κυβέρνηση;

»Γιατί η Ελλάδα δεν μπορεί να παίξει ένα τέτοιο ρόλο;

»Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη και την ισχύ να παίξει έναν διαπραγματευτικό ρόλο προς όφελος της ειρήνης, της ασφάλειας, της σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή;».

Διαβάστε επίσης: Αλέξης Τσίπρας: Ο Μητσοτάκης με κατηγορούσε για «τραμπισμό» – Αδυνατεί να ποντίσει καλώδιο στην Κάσο και η Τουρκία παίρνει F-16, F-35, Eurofighter, κινητήρες – «Εθνική ήττα» ο υποτακτικός Μητσοτάκης – Τσίπρας: Εγώ ΔΕΝ έδωσα

Δείτε σε βίντεο τη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα: