Ισραηλινός ειδικός στο πολιτικό Ισλάμ, Όφερ Μπίνστοκ: «Οι ΗΠΑ τελείωσαν»

«Οι ΗΠΑ τελείωσαν». Ο συγγραφέας Όφερ Μπίνστοκ αντιδρά στις δημοσκοπήσεις για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν με μια ζοφερή, αποκαλυπτική πρόβλεψη για το μέλλον της αμερικανικής δημοκρατίας.

Σε μια ευρέως διαδομένη σειρά αναρτήσεων (thread) στο «X», αντιδρώντας σε νέα δημοσκοπικά δεδομένα, ο Όφερ Μπίνστοκ, Ισραηλινός συγγραφέας, σιωνιστής και αυτοαποκαλούμενος ειδικός στο πολιτικό Ισλάμ και το τζιχάντ, εξέδωσε μια ολέθρια πρόβλεψη για το μέλλον της Αμερικής.

Η αφορμή ήταν μια ανάρτηση του Kalshi Politics που έδειχνε τον υποψήφιο των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, Αμπντούλ Ελ-Σαγιέντ, να έχει 73% πιθανότητα να κερδίσει το χρίσμα, ένα νέο ιστορικό υψηλό.

Ο Μπίνστοκ έγραψε:

«Ως ειδικός στο Ισλάμ, δηλώνω: Οι ΗΠΑ τελείωσαν.

»Δεν έχουν την παραμικρή ιδέα ότι αυτό έρχεται κατά πάνω τους, και έχουν μηδενικά εργαλεία για να αμυνθούν.

»Αντίθετα, τα εργαλεία που διαθέτουν θα στραφούν εναντίον τους για να τις καταστρέψουν.

»Το Ισλάμ θα τις αφανίσει. Θα είναι βάναυσο και πολύ χειρότερο από οτιδήποτε συμβαίνει στη Δυτική Ευρώπη».

Ο ίδιος συνέχισε: «Όσοι μισούν το Ισραήλ και τους Εβραίους στην Αμερική θα πληρώσουν βαρύ τίμημα για τις εκλογές και την πλευρά που επέλεξαν.

»Το ίδιο και τα παιδιά και τα εγγόνια τους, με σύνθετο τόκο που θα εισπραχθεί από τα μέλη της ισλαμικής Ούμα.

»Θα γκρεμίσουν το δημοκρατικό σύστημα και το Σύνταγμα χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της ίδιας της δημοκρατίας και του Συντάγματος, κλονίζοντας παράλληλα τα θεμέλια της αμερικανικής ύπαρξης με τρόπους που δεν έχουν συμβεί από την ανεξαρτησία και μετά. Θα είναι ισοπεδωτικό».

«Οι ΗΠΑ θα διολισθήσουν σε έναν εμφύλιο πόλεμο που θα κάνει τους πολέμους στη Συρία και το Ιράκ να μοιάζουν με παιδικό παιχνίδι.

»Αυτό δεν είναι ένα “ίσως”. Θα συμβεί σίγουρα».

Κύρια επιχειρήματα από τη σειρά αναρτήσεων του Μπίνστοκ και τις συνδεδεμένες δημοσιεύσεις
Ο Μπίνστοκ επικαλείται επανειλημμένα το ισλαμικό δόγμα ως την κινητήριο δύναμη:

Κοράνι 8:39: «Και πολεμήστε τους μέχρι να μην υπάρχουν άλλοι μη μουσουλμάνοι (φίτνα, απιστία) και η ντιν (ο τρόπος ζωής) να ανήκει εξολοκλήρου στο Ισλάμ (Αλλάχ) και μόνο».

Ο ίδιος το εξηγεί αυτό ως μια εντολή για συνεχή παγκόσμιο αγώνα με θανάτωση μέχρι να απομείνει μόνο το Ισλάμ, πλαισιώνοντας το Ισλάμ όχι ως θρησκεία αλλά ως «ένα ρατσιστικό, αποικιοκρατικό πολιτικό κίνημα».

Πίστη στην Ούμα: Οι μουσουλμάνοι οφείλουν πρωταρχική πίστη στην παγκόσμια ισλαμική Ούμα και όχι στα έθνη-κράτη.

Παραθέτει το εδάφιο του Κορανίου 5:51 (που προειδοποιεί κατά της λήψης Εβραίων και Χριστιανών ως συμμάχων) και υποστηρίζει ότι τα έθνη-κράτη έρχονται σε αντίθεση με τις βασικές ισλαμικές διδασκαλίες.

Η ταυτότητα ενός μουσουλμάνου απαιτεί εργασία για την κατάρρευση των υφιστάμενων συστημάτων με σκοπό ένα χαλιφάτο χωρίς σύνορα υπό τον νόμο της Σαρία.

Τζιχάντ του Πολιτισμού: Αναφέρεται στο «Επεξηγηματικό Υπόμνημα» της Μουσουλμανικής Αδελφότητας και στη στρατηγική της για εγκατάσταση και σταδιακή υπονόμευση εκ των έσω, χρησιμοποιώντας την ντάουα (ιεραποστολική δράση/προσέγγιση) και τους δημοκρατικούς μηχανισμούς.

Περιλαμβάνει λεπτομερή αποσπάσματα που περιγράφουν αυτό ως ένα «μεγάλο Τζιχάντ για την εξάλειψη και την καταστροφή του δυτικού πολιτισμού εκ των έσω».

Άλλες αναφερόμενες έννοιες: Αλ-Ουάλα Ουάλ-Μπάρα (πίστη στους μουσουλμάνους και αποκήρυξη των μη μουσουλμάνων), ορισμοί του τζιχάντ από το «Reliance of the Traveller» (Στήριγμα του Ταξιδιώτη) και εδάφια που απεικονίζουν τους μη μουσουλμάνους ως τα «χειρότερα των πλασμάτων».

Χρονικό πλαίσιο και συμφραζόμενα

Ο Μπίνστοκ έχει δημιουργήσει ένα κοινό με παρόμοιες αναλύσεις κορανικών κειμένων, ιστορικών προτύπων και προειδοποιήσεων σχετικά με τους μακροπρόθεσμους στόχους του πολιτικού Ισλάμ.

Οι προβλέψεις του παραμένουν έντονα αμφιλεγόμενες: θεωρούνται από τους υποστηρικτές του ως ένας επείγων ρεαλισμός βασισμένος σε πρωτογενείς πηγές, και από τους επικριτές του ως κινδυνολογικές ή υπερβολικά ντετερμινιστικές.

Σε κάθε περίπτωση, αναδεικνύουν τις έντονες συνεχιζόμενες συζητήσεις γύρω από τη μετανάστευση, την ενσωμάτωση, την ιδεολογική συμβατότητα και το μέλλον των δυτικών δημοκρατιών που βρίσκονται αντιμέτωπες με οργανωμένα πολιτικά κινήματα με διακρατικές δεσμεύσεις.