Γιατί οι δηλώσεις του Τζέι Ντι Βανς για το Ισραήλ θα μπορούσαν να στοιχειώσουν μια υποψηφιότητά του για την προεδρία των ΗΠΑ

Ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς δεν φοβήθηκε ποτέ να αμφισβητήσει την «ορθοδοξία» της εξωτερικής πολιτικής των Ρεπουμπλικανών, αλλά τα τελευταία του σχόλια για το Ισραήλ κατά τη διάρκεια μιας μακράς συνέντευξης με τον δημοφιλή podcaster Τζο Ρόγκαν αυτή την εβδομάδα ενδέχεται να αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο πολιτικό του ρίσκο μέχρι τώρα. Είναι μια επικίνδυνη υπόθεση.

Στη σχεδόν τρίωρη συνομιλία, ο Βανς δεν υπερασπίστηκε απλώς την προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να διαπραγματευτεί ένα Μνημόνιο Συνεργασίας (MOU) με το Ιράν.

Κατηγόρησε στοιχεία εντός της ισραηλινής κυβέρνησης ότι προσπαθούν ενεργά να υπονομεύσουν αυτές τις διαπραγματεύσεις μέσω αυτού που περιέγραψε ως μια καλά χρηματοδοτούμενη εκστρατεία επιρροής που είχε ως στόχο τόσο τη συμφωνία όσο και τον ίδιο προσωπικά.

Αυτές οι παρατηρήσεις έχουν πυροδοτήσει έντονη κριτική από πολλούς από τους ισχυρότερους υποστηρικτές του Ισραήλ εντός του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και του συντηρητικού κινήματος.

Ο Βανς εξέθεσε την απογοήτευσή του με ξεκάθαρους όρους.

«Πιστεύω σίγουρα ότι έχετε δει αυτή την πολύ διακριτική, εξαιρετικά καλά χρηματοδοτούμενη εκστρατεία για να προσπαθήσει να εκτροχιάσει τη διαπραγμάτευση και να προσπαθήσει να εκτροχιάσει τη συμφωνία.

»Υπήρχε αυτό το άρθρο του TIME που βγήκε· ένας φίλος μου το έστειλε, αξίζει να το διαβάσει κανείς γιατί καταγράφει μια σειρά από άτομα που έχουν κυριολεκτικά πληρωθεί από ένα πρώην άτομο της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, το οποίο πληρώθηκε το ίδιο από ορισμένα στοιχεία εντός της ισραηλινής κυβέρνησης και αυτά τα άτομα μου επιτίθενται φανατικά επειδή, κυριολεκτικά, προσπαθώ να επιτύχω τους διαπραγματευτικούς στόχους που έθεσε ο πρόεδρος για τη χώρα… όταν ανοίγω τις σελίδες του περιοδικού TIME και βλέπω ότι χρηματοδοτείται μια κυριολεκτική εκστρατεία ξένης επιρροής για να τορπιλίσει την ίδια τη συμφωνία που επιδίωκα.

»Και, ω, παρεμπιπτόντως, πολλοί από τους ανθρώπους που λάμβαναν αυτά τα χρήματα μου επιτίθεντο στην πραγματικότητα με εντελώς ανέντιμους τρόπους, ξέρετε, η απάντησή μου σε αυτό είναι, λοιπόν, να πάνε στο διάολο.

»Πρόκειται να κάνω αυτό που πρέπει να κάνω για τον αμερικανικό λαό. Αντιπροσωπεύω την Αμερική Πρώτα».

Ο αντιπρόεδρος πρόσθεσε έναν σημαντικό περιορισμό κατά τη διάρκεια της συνέντευξης.

Αναγνώρισε ότι οι χώρες επιχειρούν συστηματικά να επηρεάσουν την αμερικανική εξωτερική πολιτική και υποστήριξε ότι το μεγαλύτερο ζήτημα ήταν αν οι Αμερικανοί ηγέτες επιτρέπουν σε αυτή την επιρροή να επηρεάσει την κρίση τους.

Ακόμα κι έτσι, οι παρατηρήσεις του έχουν ενοχλήσει τους φιλοϊσραηλινούς συντηρητικούς.

Όπως ήταν φυσικό, η αντίδραση ήρθε γρήγορα. Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής της Φλόριντα Ράντι Φάιν, ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Ισραήλ στο Καπιτώλιο, μου είπε ότι απορρίπτει κατηγορηματικά το επιχείρημα του Βανς.

«Πιστεύω ότι είναι απογοητευτικό.

»Η πιο ολέθρια μορφή αντισημιτισμού είναι όταν άλλοι άνθρωποι κάνουν κάτι και δεν σε ενοχλεί καθόλου.

»Αλλά όταν το κάνουν οι Εβραίοι ή το Ισραήλ, χάνεις τελείως το μυαλό σου.

»Όταν έχουμε πραγματικά ζητήματα με παράγοντες επιρροής που επηρεάζουν τις εκλογές μας σε αυτή τη χώρα, η Κίνα το κάνει, η Ρωσία το κάνει, το Ιράν το κάνει.

»Το Κατάρ το κάνει. Η Τουρκία το κάνει.

»Αλλά οι ίδιες φωνές που σιωπούν εντελώς ή κάνουν τα στραβά μάτια σε αυτό, χάνουν το μυαλό τους όταν υποτίθεται ότι το κάνει το Ισραήλ.

»Αποδεικνύεται ότι η κριτική στο Μνημόνιο Συνεργασίας ήταν απολύτως δικαιολογημένη επειδή δεν λειτούργησε».

Ο συντηρητικός ραδιοφωνικός παρουσιαστής Μαρκ Λέβιν ήταν εξίσου απόλυτος.

Γράφοντας στο 𝕏, ανάρτησε: «Ο Αντιπρόεδρος οφείλει μια συγγνώμη στο Ισραήλ και σε εκατομμύρια Αμερικανούς υποστηρικτές του.

»Το ιρανικό τρομοκρατικό καθεστώς απέρριψε το Μνημόνιο Συνεργασίας καθώς έχει υπονομεύσει όλες τις συμφωνίες και τα ντίλ.

»Το Ιράν το σκότωσε, όχι κάποια “επιχείρηση επιρροής”.

»Αυτό ονομάζεται λογική, εμπειρία και γνώση».

Παρά την κριτική, ο Βανς φαίνεται να νιώθει άνετα καταλαμβάνοντας αυτό που ο ίδιος θεωρεί πολιτικό μέσο έδαφος.

«Υπάρχει αυτή η τεράστια φιλοϊσραηλινή και αντι-ισραηλινή συζήτηση στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

»Εγώ είμαι κάτι σαν τον λογικό μετριοπαθή», είπε επίσης στον Τζο Ρόγκαν.

Αυτή η αυτοπεριγραφή προκάλεσε μια ακόμη αποδοκιμασία από τον Φάιν.

«Πιστεύω ότι αυτό θα ήταν εκτός γραμμής με το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα», είπε.

«Είμαι εξαιρετικά υπερήφανος που χθες (Τετάρτη 15/07), όταν ο ένας αντισημίτης που έχουμε στην κοινοβουλευτική μας ομάδα, ο Τόμας Μάσι, κατέθεσε μια τροπολογία για την αφαίρεση όλης της στρατιωτικής χρηματοδότησης για το Ισραήλ το επόμενο έτος, κάθε Ρεπουμπλικανός ψήφισε εναντίον της 100% χωρίς εξαίρεση. Εκεί βρίσκεται το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα τώρα».

Ο Φάιν συνέχισε: «Το κύριο ρεύμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος κατανοεί ότι για να συνεχιστεί η μοίρα του δυτικού πολιτισμού, όλοι οι ιεροί μας τόποι στον Ιουδαϊσμό και οι περισσότεροι από τους ιερούς μας τόπους στον Χριστιανισμό βρίσκονται όλοι στο Ισραήλ, και πρέπει να σταθούμε απέναντι σε εκείνους που θα επιδίωκαν να καταστρέψουν και τις δύο θρησκείες».

Αυτή η ανταλλαγή απόψεων μπορεί στην πραγματικότητα να αποκαλύπτει τη μεγαλύτερη πολιτική ιστορία.

Μέσα στο σημερινό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, η υποστήριξη προς το Ισραήλ παραμένει συντριπτική, ιδιαίτερα μεταξύ των εκλεγμένων αξιωματούχων και των γηραιότερων Ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων, των ευαγγελικών χριστιανών και των παραδοσιακών συντηρητικών.

Τα αρχεία ψηφοφοριών στο Κογκρέσο συνεχίζουν να αντανακλούν αυτή τη συναίνεση, ακόμη και όταν μια μικρότερη αλλά ολοένα και πιο ηχηρή πτέρυγα του «Αμερική Πρώτα» έχει αρχίσει να αμφισβητεί μακροχρόνιες παραδοχές σχετικά με την εμπλοκή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή.

Ο Βανς έχει γίνει ίσως ο πιο υψηλού προφίλ εκλεγμένος Ρεπουμπλικανός που είναι πρόθυμος να δώσει φωνή σε ορισμένες από αυτές τις ανησυχίες, ενώ επιμένει ότι παραμένει υποστηρικτικός προς την ασφάλεια του Ισραήλ.

Πρόκειται για έναν πολιτικό υπολογισμό που ενέχει εγγενείς και σημαντικούς κινδύνους.

Τα επιχειρήματά του είναι πιθανό να βρουν απήχηση σε τμήματα του κινήματος «Αμερική Πρώτα» που έχουν γίνει σκεπτικιστικά απέναντι στις ξένες παρεμβάσεις και επηρεάζονται ολοένα και περισσότερο από φωνές όπως ο Τάκερ Κάρλσον.

Οι νεότεροι συντηρητικοί, ιδιαίτερα εκείνοι που είναι λιγότερο συνδεδεμένοι με τη συναίνεση της εξωτερικής πολιτικής μετά την 11η Σεπτεμβρίου, μπορεί επίσης να βρουν ελκυστική την έμφαση του Βανς στην τοποθέτηση των αμερικανικών συμφερόντων σε πρώτη μοίρα.

Αλλά αυτά τα ακροατήρια από μόνα τους δεν σου κερδίζουν εθνικές Γενικές Εκλογές.

Η άλλη πλευρά αυτής της εξίσωσης είναι ο ευρύτερος συνασπισμός των Ρεπουμπλικανών, ειδικά οι γηραιότεροι ψηφοφόροι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος που συμμετέχουν σταθερά στις προκριματικές και τις γενικές εκλογές.

Παραμένουν βαθιά φιλοϊσραηλινοί και, φυσικά, αυτό περιλαμβάνει πολλούς ευαγγελικούς χριστιανούς που βλέπουν την υποστήριξη προς το Ισραήλ ως στρατηγική αλλά και βιβλική επιταγή.

Για αυτούς τους ψηφοφόρους, οι κατηγορίες ότι στοιχεία της ισραηλινής κυβέρνησης οργάνωσαν μια εκστρατεία επιρροής εναντίον ενός Αμερικανού αντιπροέδρου μπορεί να εκληφθούν πολύ διαφορετικά απ’ ό,τι σε νεότερα διαδικτυακά κοινά.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα σχόλια του Βανς θα μπορούσαν να αποδειχθούν πολιτικά καθοριστικά.

Δεν μιλά πλέον ως εξωτερικός παρατηρητής ή ως γερουσιαστής που αμφισβητεί την κατεστημένη σοφία.

Είναι ο αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και θεωρείται ευρέως ως ο κορυφαίος πιθανός μελλοντικός υποψήφιος των Ρεπουμπλικανών για την προεδρία (τουλάχιστον προς το παρόν).

Η πρώιμη εκστρατεία του για το 2028 παίρνει στην πραγματικότητα μορφή αυτή τη στιγμή, παρόλο που δεν έχει δηλώσει επίσημα υποψηφιότητα για την προεδρία.

Το αν ο Βανς τοποθετείται μπροστά από το σημείο προς το οποίο κατευθύνεται το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ή αν κινείται πέρα από εκεί που βρίσκονται οι περισσότεροι Ρεπουμπλικανοί ψηφοφόροι σήμερα, παραμένει ένα ανοιχτό ερώτημα.

Αυτό που γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο, ωστόσο, είναι ότι η κάποτε σχεδόν ομόφωνη ρεπουμπλικανική συναίνεση για το Ισραήλ αρχίζει να δείχνει ορατά σημάδια εσωτερικής συζήτησης.

Ο Βανς έχει πλέον τοποθετήσει τον εαυτό του ακριβώς στο επίκεντρο αυτής της συζήτησης και, κάνοντας το αυτό, αποδέχθηκε τους πολιτικούς κινδύνους που τη συνοδεύουν.

Πηγή: All Israel News