il Fatto Quotidiano: Ο Ντμπεϊμπά έδωσε πετρέλαιο και φυσικό αέριο στον Ερντογάν με αντάλλαγμα προστασία

Ο πρωθυπουργός της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας της Λιβύης (GNU), Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά, «επέλεξε τον Τούρκο Πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως κύριο σύμμαχό του, προσφέροντας λιβυκό πετρέλαιο και φυσικό αέριο στην Τουρκία, με αντάλλαγμα την προστασία του» έγραψε η Ιταλική εφημερίδα, «il Fatto Quotidiano».

Η εφημερίδα ανέφερε ότι δεδομένης της τελευταίας συμφωνίας εξερεύνησης ενέργειας που υπογράφηκε με την Τουρκία, τώρα «έχει το δικαίωμα να εξερευνά πετρέλαιο στα λιβυκά ύδατα και εδάφη, με αντάλλαγμα τη στρατιωτική υποστήριξη και προστασία για τον Ντμπεϊμπά».

Η συμφωνία, σύμφωνα με ορισμένες φήμες, επιτρέπει επίσης στις τουρκικές εταιρείες να κατασκευάσουν διυλιστήρια, καθώς και να μεταφέρουν τους υδρογονάνθρακες στην Τουρκία.

«Με αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα ετοιμάζεται να πάρει τον έλεγχο των πόρων της Λιβύης, ενισχύοντας το όνειρο του Προέδρου Ερντογάν για έναν νέο περιφερειακό ενεργειακό κόμβο για την Τουρκία», σημειώνει η «il Fatto Quotidiano».

Το μνημόνιο ακολουθεί μια προηγούμενη αμφιλεγόμενη συμφωνία που υπογράφηκε το 2019, για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων μεταξύ Λιβύης και Τουρκίας.

Αυτό επέτρεψε και στις δύο χώρες να επεκτείνουν τις αποκλειστικές οικονομικές τους ζώνες, εις βάρος της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου.

Η συμφωνία είχε ήδη προκαλέσει εντάσεις στην ανατολική Μεσόγειο, όπου συγκρούονται τα συμφέροντα της Αθήνας, της Λευκωσίας και της Άγκυρας.

Ο ΟΗΕ ήταν ο πρώτος που καταδίκασε τα νέα μνημόνια και υπενθύμισε ότι η GNU δεν είναι εξουσιοδοτημένη να υπογράφει μακροπρόθεσμες δεσμευτικές συμφωνίες.

Καταδίκη ήρθε και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία υπενθύμισε ότι η συμφωνία του 2019 ήδη «παραβιάζει τα κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών και το δίκαιο της θάλασσας».

Αλλά για τον Ντμπεϊμπά, η υποστήριξη της Τουρκίας είναι πιο σημαντική από αυτή της ΕΕ ή οποιασδήποτε άλλης χώρας που συνορεύει με τη Μεσόγειο.

Χρειάζεται όχι μόνο διπλωματική, αλλά και στρατιωτική υποστήριξη από την Άγκυρα για να παραμείνει στην εξουσία και να αποφύγει τη βίαιη ανατροπή από μια αντίπαλη διοίκηση, που υποστηρίζεται από το λιβυκό Κοινοβούλιο.