ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS


















































Μαρέβα Μητσοτάκη: Χειρουργήθηκε και στα δύο χέρια στο ΚΑΤ μετά από σοβαρό ατύχημα
Καίγονται πετρελαιοπηγές στην Ανατ. Συρία
Καθαρισμοί οικοπέδων: Έρχονται μεγάλες αλλαγές με το νομοσχέδιο «Ενεργή Μάχη»
Συρία: Νέα επανάσταση ενάντια στο τζιχαντιστικό καθεστώς του Τζουλάνι - «Όχι στην Τουρκία»
«Βροχή πυραύλων»: Νέα γιγαντοαφίσα στην Τεχεράνη απειλεί το Τελ Αβίβ με πυραυλικά πλήγματα
ΔΕΙΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΟΛΑ ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ TRIBUNE ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Τη διοργάνωση συνομιλιών με τον Βλαντίμιρ Πούτιν, έναν χρόνο πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σχεδίαζε η πρώην καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ από κοινού με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν, «αλλά δεν είχα πλέον δύναμη να το επιβάλω», παραδέχτηκε η ίδια.
«Κατά τη διάρκεια της αποχαιρετιστήριας επίσκεψής μου στη Μόσχα τον Αύγουστο του 2021, είχα την αίσθηση ότι, σε ό,τι αφορά την πολιτική εξουσίας, είχα τελειώσει – για τον Πούτιν, μόνο η εξουσία μετράει», δηλώνει η κ. Μέρκελ σε συνέντευξή της στο περιοδικό Der Spiegel.
«Δεν είχα πλέον τη δύναμη να επιβάλω συνομιλίες.
»Όλοι ήξεραν: το φθινόπωρο φεύγει», αναφέρει η πρώην καγκελάριος και αναγνωρίζει ότι «ήταν πια ώρα για νέα προσέγγιση», λόγω της έλλειψης προόδου όχι μόνο στο θέμα της Ουκρανίας, αλλά και σε ό,τι αφορά τις διενέξεις στην Υπερδνειστερία, τη Μολδαβία, τη Γεωργία, την Αμπχαζία, τη Συρία και τη Λιβύη.
Η κυρία Μέρκελ, απαντώντας στην κριτική που της ασκείται, τονίζει ότι μετά την προσάρτηση της Κριμαίας το 2014, «προσπαθήσαμε τα πάντα για να αποτρέψουμε περαιτέρω ρωσικές επιθέσεις και συντονίσαμε λεπτομερώς τις κυρώσεις μας».
Σήμερα, προσθέτει, «βρισκόμαστε αντιμέτωποι με έναν κόσμο που είναι και πάλι γεμάτος επιπλοκές.
»Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά φοβάμαι ότι επαναλαμβάνονται τα μοτίβα.
»Η φρίκη εξαφανίζεται μαζί με τους αυτόπτες μάρτυρες.
»Αλλά εξαφανίζεται επίσης και το πνεύμα της συμφιλίωσης».
Προειδοποιεί μάλιστα να μην καλλιεργούνται υπερβολικές προσδοκίες στην εξωτερική πολιτική:
«Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε να μη βάλουμε τον πήχη μας τόσο ψηλά ώστε στο τέλος να μη μείνει κανείς που να μπορεί ακόμη να ανταποκριθεί στα πρότυπά μας».























































