Ο λεγόμενος «συριακός στρατός» των τζιχαντιστών ανακοίνωσε ότι διεξάγει επιχειρήσεις εναντίον κουρδικών δυνάμεων και «υπολειμμάτων» του προηγούμενου καθεστώτος, κατηγορώντας τους για απόπειρα υπονόμευσης της πρόσφατα συμφωνηθείσας εκεχειρίας, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο SANA.
«Τρομοκρατικές ομάδες της οργάνωσης PKK και κατάλοιπα του παλαιού καθεστώτος επιχειρούν να παρεμποδίσουν την εφαρμογή της συμφωνίας στοχοποιώντας τις δυνάμεις του Αραβικού Συριακού Στρατού», ανέφερε το Γραφείο Επιχειρήσεων της Διοίκησης του «στρατού».
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, τρεις στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια αυτών των επιθέσεων.
Καταγγελίες για ωμότητες και τουρκική εμπλοκή
Την ίδια ώρα, αναφορές κάνουν λόγο για εκτελέσεις δύο Κουρδισσών γυναικών στη Ράκκα από δυνάμεις του συριακού καθεστώτος, αφού προηγουμένως κακοποιήθηκαν και βιντεοσκοπήθηκαν.
Παράλληλα, πληροφορίες αναφέρουν ότι τουρκικές ειδικές δυνάμεις, δρώντας με κάλυψη, επιχειρούν από κοινού με τον λεγόμενο «Συριακό Στρατό» και την οργάνωση Χαγιάτ Ταχρίρ αλ-Σαμ (HTS) εναντίον των κουρδικών δυνάμεων των SDF στην Άιν Ίσα.
Στόχος των επιθέσεων φέρεται να είναι η απελευθέρωση περισσότερων από 25.000 γυναικών και παιδιών μαχητών του ISIS από τα στρατόπεδα κράτησης.
Συναγερμός στις φυλακές: Κίνδυνος μαζικής απόδρασης τζιχαντιστών
Η κατάσταση κρίνεται εξαιρετικά κρίσιμη στη φυλακή Εκτάν της Ράκκα. Μουτζαχεντίν (μαχητές) υποστηριζόμενοι από την Τουρκία, σε συνεργασία με δυνάμεις προσκείμενες στο συριακό καθεστώς, εξαπέλυσαν επίθεση με σκοπό την απελευθέρωση μεγάλου αριθμού κρατουμένων του ISIS.
Δύο δεσμοφύλακες των SDF έχουν ήδη πέσει νεκροί. Αναλυτές προειδοποιούν ότι χωρίς άμεσες ενισχύσεις, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος μαζικής διαφυγής των τζιχαντιστών.
Ανάλυση: Το τέλος της κουρδικής αυτονομίας;
«Ο Τομ Μπάρακ ίσως αποδειχθεί ο Αμερικανός διπλωμάτης που θα καταγραφεί στην ιστορία της Ανατολής δίπλα στους Σάικς και Πικό», επισημαίνεται σε ανάλυση, υπογραμμίζοντας το τέλος του εγχειρήματος της Ροζάβα.
Ο ηγέτης των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), Μαζλούμ Άμπντι, φέρεται να αποδέχθηκε την επιστροφή υπό τον έλεγχο της Δαμασκού, τερματίζοντας το όνειρο της αυτονομίας στη βορειοανατολική Συρία.
Οι βασικοί πυλώνες της ανατροπής:
Η στροφή της Ουάσιγκτον: Μετά το «πράσινο φως» προς τον Αχμέντ αλ-Σάρα, οι ΗΠΑ απέσυραν τη στήριξή τους από τις κουρδικές δυνάμεις, στρεφόμενες προς το νέο σχήμα του συριακού κράτους.
Η διπλωματία του Μπάρακ: Ο πρεσβευτής Μπάρακ ώθησε τους Κούρδους σε πλήρη ενσωμάτωση στον συριακό στρατό, όχι ως αυτόνομη οντότητα, αλλά ως μεμονωμένα μέλη υπό τη διοίκηση της Δαμασκού.
Εσωτερική κατάρρευση: Η αποστασιοποίηση των αραβικών φυλών από τις τάξεις των SDF επιτάχυνε τη διάλυση του εγχειρήματος εκ των έσω.
Συμπέρασμα: Η Δαμασκός ισχυροποιεί την κεντρική της εξουσία έχοντας υποτάξει τους Αλαουίτες και πλέον τους Κούρδους. Η Τουρκία εξέρχεται κερδισμένη.
Το ερώτημα που απασχολεί πλέον το Ισραήλ είναι πού θα χαραχθεί η νέα «γραμμή επαφής» με την επιρροή της Άγκυρας: στη Δαμασκό, τη Βηρυτό, τη Σιδώνα ή τη Σεμπάα;